Aug
31
What is BlogDay?
BlogDay was created with the belief that bloggers should have one day dedicated to getting to know other bloggers from other countries and areas of interest. On that day Bloggers will recommend other blogs to their blog visitors.
With the goal in mind, on this day every blogger will post a recommendation of 5 new blogs. This way, all blog readers will find themselves leaping around and discovering new, previously unknown blogs.
What will happen on BlogDay?
one long moment on August 31st, bloggers from all over the world will post recommendations of 5 new Blogs, preferably Blogs that are different from their own culture, point of view and attitude. On this day, blog readers will find themselves leaping around and discovering new, unknown Blogs, celebrating the discovery of new people and new bloggers.
BlogDay posting instructions:
- Find 5 new Blogs that you find interesting
- Notify the 5 bloggers that you are recommending them as part of BlogDay 2010
- Write a short description of the Blogs and place a link to the recommended Blogs
- Post the BlogDay Post (on August 31st) and
- Add the BlogDay tag using this link:
http://technorati.com/tag/BlogDay2010 and a link to the BlogDay web site at http://www.blogday.org
Celebrate!
You can get badges from blogday.org
Reference : www.blogday.org
P.S : Our Myanmar bloggers will also celebrate World Blog day & Myanmar Blog Day soon.
Posted in News 3108 day World Blog Day 2010
Aug
14
၆ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ျပီ…။
ထူးအိမ္သင္(သို႔မဟုတ္)သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္(သို႔မဟုတ္)ကိုငွက္… ကၽြန္ေတာ္ို..ထူးအိမ္သင္ကို ေသခ်ာမသိဘူး။ဒါေပမယ့္ သူ႔အႏုပညာပစၥည္းေတြနဲ႔ ငယ္စဉ္ကတည္းက ရင္းႏွီးခဲ့ရတယ္။ ထူးအိမ္သင္ အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း ေရးထားေသာ စာအုပ္မ်ားကို ဖတ္မိတဲ့အခါ ပိုျပီး ေလးစားလာမိတယ္။ “သူဟာ အပိုဆာဒါးေတြမလုပ္တတ္သူ” (ေမာင္ကိုကို (အမရပူရ))
မလုပ္ခ်င္တာကို မလုပ္တဲ့ သတိၱ သူ႔မွာရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္မိတာ ထူးအိမ္သင္ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က အႏုပညာတစ္ရပ္..။ ျပီးေတာ့ ဖေလာ္ေဆာ္ဖာ တစ္ေယာက္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဝန္ခံရရင္ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ တခုတ္တရ မလြမ္းဖူးဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ထူးအိမ္သင္ကို ေတာ့ အမွတ္တရ လြမ္းတယ္။ သူလြင့္ပါးသြားေပမယ့္ သူဖန္တီးခဲ့ေသာ သူ႔အႏုပညာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရင္ဘတ္ထဲမွာ အျမဲက်န္ရွိေနတယ္။ ကိုငွက္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို သိခ်င္မွ သိမယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြက ကိုငွက္ရဲ႕ ေတးသံေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးတယ္။ ကိုငွက္ဟာ ကမၻာေျမၾကီးအတြက္ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ၆ႏွစ္… စစ္မွန္တဲ့ အႏုပညာဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ မ်ိဳးတံုးသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေရာက္ေလရာ ဘဝမွာ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ေနပါေစ ကိုငွက္ေရ…..။
ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္….
မင္းယြန္းသစ္
P.S ကၽြန္ေတာ္ အမွတ္တရ ဆြဲထားေသာ ထူးအိမ္သင္ပံုအား မည္သူမဆို လြတ္လပ္စြာ ယူသံုးႏိုင္ပါတယ္။ (ပံုေပၚတြင္ ကလစ္ႏွိပ္၍ ဆိုက္ဒ္ၾကီးျဖင့္ ယူႏိုင္ပါတယ္)
Posted in memories
Aug
05
တစ္ေန့လံုး ျပတင္းတံခါးက်ဥ္းက်ဥ္းေလးကေန ျမင္ေနရတဲ့ တိမ္တိုက္ေတြက မွံုမွုိင္းေနတယ္။ တစ္ေယာက္တည္းထိုင္ေနရတ့ဲ ကုလားထိုင္ဟာ ပ်င္းရိစြာ တက်ိက်ိျမည္ေန၏။ စီးကရက္ဘူးထဲက ေနာက္ဆံုး လက္က်န္တစ္လိပ္ကို မီးညွိလိုက္ျပီး တရွုိက္မက္မက္ ဖြာလိုက္သည္။ ရထားသည္ ဥၾသဆြဲသံႏွင့္ အတူ လူကူးတံတားေလး ေအာက္ဘက္မွ တေရြ႕ေရြ႕ ခုတ္ေမာင္းသြား၏။ ထို႔ေနာက္ သရက္ကိုင္းမ်ား၏ လႈပ္ခတ္သံမ်ားမွ လြဲ၍ တိတ္…….တိတ္……ဆိတ္……..ဆိတ္….။
“မိုးေတြရြာေတာ့ မယ္ထင္တယ္”
( Read more )
Posted in Essay, Postmodern essay
