မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၂၀၁ဝ ရွေးကောက်ပွဲ ကျင်းပရန် ရက်ပေါင်း ၄ဝ သာ လိုတော့သည်။ နိုင်ငံရေး ဇာတ်ခုံပေါ်တွင်လည်း နိုင်ငံရေး ဇာတ်ကောင်သစ်များ သည် ရှိသမျှ ခွန်အားကို သုံးကာ ပါဝင်စွမ်းဆောင်နေကြသည် မှာ ချီးကျူးဖွယ် ဖြစ်သည်။ ယခုရွေးကောက်ပွဲသည် နီးကပ်လာသည်နှင့် အမျှ ရုပ်လုံးတဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာလေပြီ။ ဆူးခယောင်းလမ်း ဆိုသည်မှာ သေချာနေသော ရွေးကောက်ပွဲဆီသို့ ချီတက်ရာလမ်းတွင် ကျောခိုင်းသွားသူများ ရှိသလို ဆက်လက်၍ ထုသားပေသား ကျစွာ ဆက်လက်ချီတက် သူတွေလည်း ရှိသည်။

ရွေးကောက်ပွဲကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ထောက်ခံကြရသနည်း။

ရွေးကောက်ပွဲကို ဝင်မည်ဖြစ်သော နိုင်ငံရေးသမား တော်တော်များများ၏ ဆိုလိုရင်း ဆန္ဒမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေး ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်း၂ဝကျော် ကြာမှ ပြန်လည်ရရှိသော နိုင်ငံရေးအခွင့်အလမ်းကို ရသည့် နည်းလမ်းဖြင့် အမိအရ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး မျှတသည် မမျှတသည်ထက် တစ်သင်းထဲ ပြိုင်သော ပြိုင်ပွဲမဖြစ်စေပဲ ဖျက်မြင်းအဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်စေ ကံကောင်းထောက်မစွာ (ရာခိုင်နှုန်းနည်းသည်ထားအုံး) ထိုပြိုင်ပွဲတွင် ဗိုလ်စွဲသည်ဖြစ်စေ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ရသည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့နှင့် စည်းကမ်းနည်းလမ်းတကျ ပုခုံးချင်းယှဉ်၍ ပြိုင်ဆိုင်လိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်တော်ယူဆပါသည်။ boycott လုပ်သော နိုင်ငံရေးအင်အားစုများ ဆိုလိုသလို ရွေးကောက်ပွဲ ဝင်သော နိုင်ငံရေးသမားတိုင်းသည် အချောင်နိုင်ငံရေးသမား များ ဖြစ်ကြသည်ဟုတော့ မထင်ပါ။ နေရာလွတ်တွေ မဖြစ်အောင်၊ တစ်ကောင်းတည်း ပြေးနေတဲ့ မြင်းမဖြစ်တော့အောင် ရသည့် အခွင့်အရေးပေါ်တွင် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းဟုသာ မြင်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့လိုလား နေကြသော ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံ တစ်ခုဆီသို့ သွားရန်မှာ ရွေးကောက်ပွဲသာ ဖြစ်ပြီး ယခုအကြိမ် ရွေးကောက်ပွဲသည် နှစ်ပေါင်း၂ဝကြာမှ ပြုလုပ်သော ရွေးကောက်ပွဲ ဖြစ်သည်ဆိုသည်မှာ အားလုံးသိရှိကြပြီး ဖြစ်ကာ ဖြစ်နိုင်ခြေများကိုလည်း မှန်းဆမိပြီး ဖြစ်လောက်ပေပြီ။ သို့သော် ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံတစ်ခုအတွက် ရွေးကောက်ပွဲဆိုသည်မှာ လိုအပ်သည်ဖြစ်ရာ ရွေးကောက်ပွဲ မရှိသော တစ်ပါတီ၊ ဗဟုဝုစ်အုပ်ချုပ်ရေး စနစ်ထက် စာလျှင် ရာခိုင်နှုန်းနည်းသည် ဖြစ်စေ လွှတ်တော်များတွင် အနည်းဆုံးကန့်ကွက်မဲ ထည့်နိုင်ခွင့်ရှိလာကာ၊ အနည်းငယ်မျှဖြစ်စေ လွတ်လပ် ပွင့်လင်းလာမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွေးကောက်ပွဲတို့မည်သည် နောင်အခါတွင် အကြိမ်ကြိမ် ကျင်းပတော့မည် ဖြစ်ရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် fair or unfair ကိစ္စများကို သည်းညည်းခံကာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုပွင့်လင်းမြင်သာသော နိုင်ငံရေးအခင်းအကျင်းဆီသို့ ဆက်လက်၍ ချီတက်ကြရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ရှိတာလေးနှင့်ဖြစ်အောင်လုပ်နေရတဲ့သူတွေကို အားပေးကြပါစို့

လက်ရှိမှာ နိုင်ငံရေးပါတီ သစ်များသည် ငွေကြေးအခက်ခဲများ ကြားမှ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း မှတ်ပုံတင်ကြေး နှင့် မဲဆွယ်စည်းရုံးစရိတ်များကို လောက်ငအောင် အသုံးပြုနေကြသည်ကို လေ့လာတွေ့ရှိရပါသည်။ ပါတီငယ်များ၏ မဲဆွယ်စည်းရုံးပွဲအချို့မှာ လည်း လူမသိ သူမသိ ချို့ချို့ငဲ့ငဲ့ ဖြင့် ဟောပြော စည်းရုံးနေကြရသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ထို့ပြင် ရရှိသည်အချိန်ကာလမှာ အနည်းငယ် တိုတောင်း သဖြင့် အလျင်စလို ပြုလုပ်နေကြပြီး ရသည့်အချိန်တိုတွင်းတွင်မှာပင် နယ်မြို့များသို့ စည်းရုံးရေးဆင်းနေရသည်။ နိုင်ငံရေးဆိုလျှင် ကြောက်စရာဟု နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်မျှ အရိုးစွဲယုံကြည်နေသော ပြည်သူလူထုကို စည်းရုံးရသည်မှာ မလွယ်ကူလှကြောင်း ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများက ညည်းတွား ပြောဆိုလျှက်ရှိကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့နယ်မြေဇာတိများတွင် အရွေးခံခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့ နေထိုင်ရာ အရပ် မိမိတို့ဇာတိ အကျိုးကို ပိုမိုလုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ကြပြီး ၎င်းတို့အရွေးမခံလျှင် ထိုနေရာလွတ်များသို့ တစ်ပါတီ (သို့မဟုတ်) တစ်ဦးတစ်ယောက်ထဲက အုပ်ချုပ်သော စနစ်ဆီသို့ ခေတ်နောက်ပြန်ဆွဲရေးသမားများ ဝင်လာမည်ကို မလိုလား ကြပေ။ သို့ဖြစ်ရာ မိမိတို့ ပြည်သူလူထု အနေနှင့် တိုင်းပြည်၏ ရှေ့ရေးကို အကျိုးပြုမည့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး သမား၊ လူထုအကျိုးကို အမှန်တကယ်ပြုလုပ်ပေးနိုင်သော လူကောင်းများကိုသာ အားပေး ရွေးချယ်ကြဖို့လိုပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ရှိသည့်အင်အားလေးဖြင့် ကြိုးပမ်းယှဉ်ပြိုင်မည့် တိုင်းကျိုးပြည်ပြု လိုလားသူများကို အားပေးထောက်ခံကြရမည်သာ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ မဲပေးရမည့် ပြည်သူလူထုကို အသိပညာ ပေးရမည်

ရွေးကောက်ပွဲကို တရားမျှတမည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ပြီး သပိတ်မှောက်ကာ ကျောခိုင်းသွားသူများ ကို မည်သို့မှ မှတ်ချက်မပြုလိုပေ။ ၎င်းတို့ အယူအဆနှင့် ၎င်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် မဲပေးရမည့် ပြည်သူ လူထု ကိုတော့ မျက်နှာလွဲခဲပစ် မထားသင့်သည်မှာ အမှန်ဖြစ်သည်။ (၂၀၀၈ခုနှစ်က ကောက်ယူခဲ့သော စစ်တမ်းအရ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် အသက် ၁၈နှစ် ပြည့်ပြီး မဲပေးနိုင်ခွင့်ရှိသူ ၂ရ သန်းကျော်ရှိပါသည်။) မဖြစ်မနေ မဲပေးရမည့် သူများကို မည်သို့မဲပေးရမည်၊ ပြည်သူတွေ ရရှိထားသော မဲပေးရွေးချယ် နိုင်ခွင့် အခွင့်အရေးက ဘာဖြစ်သည်၊ မည်ကဲ့သို့ မဲပေးရွေးချယ်ခြင်းအားဖြင့် ဥပဒေအရ အကျိုးသက်ရောက်မှု မည်သို့ ဖြစ်သွားနိုင်သည် ဆိုသည့် ရွေးကောက်ပွဲ အသိပညာပေး လုပ်ငန်းစဉ်များကိုတော့ မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ကြရမည် ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ ပြည်သူလူထုက အနာဂတ်တိုင်းပြည်အတွက် မှန်ကန်သော လူကောင်းများကို ရွေးချယ် တတ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ရွေးကောက်ပွဲတွင် မည်ကဲ့သို့ ရွေးချယ်၊ ရွေးချယ် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ကို  မှန်းဆရော်ရမ်းကာ မဲမပေးလျှင်လည်း မိမိတို့ ရရှိသော နိုင်ငံသား အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးရမည် ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကင်းကွာနေသော ရွေးကောက်ပွဲ အတွေ့အကြုံကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြည်သူ အနေနှင့် ထပ်မံ၍ လက်လွတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ အဓိက ပြဿနာမှာ နိုင်ငံရေး မျိုးဆက် တစ်ဆက် ကွာဟသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အထက်မှာဆိုခဲ့ပြီးသည့် အတိုင်း မျိုးဆက်ကွာဟခဲ့မှုကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ် ရွေးကောက်ပွဲတွင် မဲပေးခြင်း၊ နိုင်ငံရေးအားဖြင့် ပါဝင်လှုပ်ရှားခြင်း အားဖြင့် နိုင်ငံရေး အသိမြင်များ နောင်မျိုးဆက်များ အတွက် ပိုမိုပွင့်လင်း လာကာ ရွေးကောက်ပွဲတွင် မျှတခြင်းသည် မည်သို့ ဖြစ်သည်၊ မမျှတ မမှန်ကန် မရိုးသားခြင်း သည် မည်သို့ ဖြစ်သည်ဆိုသည်ကို ၎င်းတို့ ကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့သွားခြင်း အားဖြင့် နောင်အခါတွင် ပြုလုပ်လတ္တံ့သော ရွေးကောက်ပွဲများတွင် ပိုမိုပါဝင် ပတ်သက်လာနိုင်ကာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲချင်သူများ တိုးပွားလာကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

(နိုင်ငံရေးပါတီများ အကြောင်းမိတ်ဆက်ကို အပိုင်း(၂) တွင် ဆက်လက်ဖော်ပြပါမည်)