က်ကြဲခဲ့ျပီးျပီ…
ဒီလိုခံစားမႈမ်ိဳး၊ မအီမလည္ မ်က္လံုးေတြနဲ႔
ကၽြမ္းက်င္မႈဆိုင္ရာ အျပစ္ေဒါသမ်ား၏ အကြာအေ၀း..
ဘယ္ေလာက္ရွိမတဲ့လဲ…
လံုး၀ယံုၾကည္မႈ မရွိေသာ ဖားေျခေထာက္မ်ားကို စူးစမ္းေလ့လာျခင္း
အခ်ိန္မွီ မျပင္ဆင္ႏိုင္ေသာ ဟာကြက္မ်ားကို
ၾကံစည္ ျပဳလုပ္ႏိုင္၏။
အလိုဆႏၵရမၼက္မ်ား၏ ပတ္၀န္းက်င္ျဖစ္ျပီး အေျခခံ၀ါဒီမ်ား၏
ဆင္ျခင္တံုတရားကို သြတ္သြင္းျခင္းပင္…
အတုျပဳလုပ္ထားေသာ ထိုးစစ္ဆင္မႈ၏
ေနာက္ကြယ္ရွိ ရူးရူးႏွမ္းႏွမ္း လက္သီးပုန္းမ်ား ၏ ကံၾကမၼာ..
တူးေဖာ္ ခူးဆြတ္စားရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့ေသာ အစိမ္းေရာင္ ဥပါဒ္မ်ားကို
ၾကိဳးစင္တင္ဖုိ႔ လိုအပ္ပါလိမ့္မည္…
ဓာတ္တိုင္မ်ား၏ ငတ္မြတ္မႈ သီအိုရီမွတ္တမ္း
အခန္းက်ဉ္းေလးမ်ားထဲသို႔ ေရႊ႔ေျပာင္းခဲ့ ျပီးျပီ။
မည္သည့္ အယူ၀ါဒ အိတ္ထဲ ေပါင္းထည့္ရမလဲ…
ဦးေခါင္းခြံအလြတ္မ်ား ျဖစ္သည္။
မမွီမကမ္း.. ပင္လယ္ ကမ္းစပ္မ်ား ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။
စတုတၳေျမာက္ တမ္းခ်င္းမ်ားကို သိမ္းယူပစ္လိုက္သည္။
ျမိဳ႔က ပ်က္ျပီးသြားျပီ… အခုမွ မီးအိမ္ထထြန္းေနလဲ အပုိပါပဲ..။
ခင္ဗ်ားေျပာလို႔ အကုန္လံုးကို လႊတ္ခ်မိေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ရတာက ပိုးထိုးခ်စားျပီးသား ေျမပံုအလြတ္ေတြ…
ၾကားရဖန္မ်ားလာေတာ့ အဲဒိခရာသံေတြဟာ
ကလိန္ကက်စ္ေတြပဲဆိုတာ တျဖည္းျဖည္း သိလာၾကတယ္..
စိတ္က် ေရာဂါ၊ ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔ စီးကရက္ခိုးေတြ…
ဘာထပ္လိုခ်င္ေသးလဲ…
လူ႔အဖြဲ႔အစည္းထဲက မေအာင္ျမင္ေသာ လက္မွတ္ေတြတဲ့..
အခုထိ ဖုန္းေခၚလို႔ မရေသးဘူး….
ကၽြန္ေတာ္လား.. ေရငတ္ေနတယ္…။
Archive for January, 2010
တံဆိပ္ကပ္ထားေသာ အရိပ္လကၡဏာမ်ား
1
comments
ဇန္န၀ါရီရနံ႔ေတြနဲ႕၀ါက်င္ေနတဲ့ ညေန

မနက္ျဖန္က် ဘယ္ႏွနာရီထိုးမွာလဲ။ ေ၀လီေ၀လင္း နံနက္ခင္းေတြ ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ကပ္ထဲက မေတာ္တဆက်ေပ်ာက္သြားၾကတယ္။ ႏွစ္ဆပိုမ်ားေသာ ရင္ႏွင့္အမွ်ေတြ ရာသီကုန္တာေတာင္ ေရာင္းမထြက္ခဲ့ၾကဘူး။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ျပတ္သြားၾကေသာ တည္ေဆာက္မႈ လြဲေနတဲ့ သဒၵါေတြ ဟုန္းဟုန္းေတာက္ ေလာင္ကၽြမ္း စိုရႊဲေနခဲ့ၾကေပါ့။ အခ်ိန္အခါမဟုတ္ပဲ အခ်ိန္ခါ ဟုတ္ေနခဲ့တယ္။ တြန္႔ေခါက္ေနတဲ့ လမ္းမၾကီးတစ္ေလွ်ာက္ မီးတိုင္ေတြ ေကြးညႊတ္က်ရင္း ျပတင္းေပါက္ေတြက ထုတ္လႊတ္လိုက္တဲ့ ေလခိုးေလေငြ႕ေတြၾကားမွာ ခ်န္ထားရစ္ခဲ့တဲ့ ပန္းတပြင့္ကိုမွ ကၽြန္ေတာ္က ဖ်ားနာၾကည့္ခ်င္ေနခဲ့ မိတာပါ။
ေကာက္ယူ စုေဆာင္း မိရင္းက သူနားမလည္တဲ့ ပဲ့တင္ထပ္သံေတြကို ႏ်ဴးကလိယေတြနဲ႕ နာက်င္ျခင္းေတြကို ကလံုး(clone) ပြားေနခဲ့မိတယ္။ အေျဖမ်ားက ေမးေသာ ေမးခြန္းေတြ ႏွင္းစက္ႏွင္းေပါက္ေတြၾကား ၀ါလိုက္ ျပာလိုက္နဲ႕ ေခၚဆိုမယ့္သူ မရွိခဲ့ပါဘူး ဧပရယ္လ္ရယ္။
ေတာ္
ေစာင့္
ေန
ခဲ့
ပါ
တယ္…။
သႏိၶဌာန္ခ်ထားခဲ့ျပီးမွ အဆိပ္အေတာက္ေတြရဲ႕ ညဉ္းဆဲမႈေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕တ၀က္ပဲ ေရြ႕လ်ားႏိုင္ခဲ့ေတာ့တယ္။ ဖ်က္ရာေတြ ဗရပြနဲ႔ အျခိမ္းေျခာက္ ခံရတဲ့ ပင္လယ္ဟာ ကမ္းပါးေက်ာက္ေဆာင္ ေတြရဲ႕ ပစ္တိုက္ျခင္းကို ခံရတာပါပဲ။ မုန္းတီးခါးသက္တယ္လို႔ ေျပာရင္ေတာင္ အသိမွတ္ျပဳခံရတဲ့အတြက္ ေက်နပ္ေနမယ့္ ေကာင္စားမ်ိဳးပါကြယ္။ ေက်ာပိုးသယ္ေဆာင္ လာရင္းနဲ႔ပဲ ကိုယ့္ေျခရာ ကိုယ္ ျပန္ဖာေထး ေနရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ မရိုးသားတာေတြ ရွိခ်င္ ရွိေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရိုးသားတာ တစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒါဟာ ဧပရယ္လ့္ ဆီမွာမွ ျပိဳက်သြားတဲ့ ကစဉ့္ကလ်ား ၾကိဳးညွိသံေတြပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ေပါ့ ဧပရယ္လ္ရယ္ ကၽြန္ေတာ္က လူျပိန္းၾကိဳက္ ေဖာင္တိန္ တစ္ေခ်ာင္း မဟုတ္ခဲ့ရပဲ ေသနတ္ တစ္လက္ ျဖစ္ေနခဲ့တာေလး တစ္ခုပါပဲ။ ဘာမွ မေရရာတဲ့ ဂါထာ တစ္ပုဒ္ေၾကာင့္ ရဲရဲနီေနတဲ့ ပဉၥလက္ပန္းေတြ တဖတ္ခ်င္း တပြင့္ခ်င္း အေျခြခံလုိက္ရ တာပဲ ရွိပါတယ္။ ေနစရာ မရွိတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြက ႏိုဘယ္လ္ဆု ဆန္ကာ မတင္ေပမယ့္ သူ႔တန္ဖိုးနဲ႔ သူေတာ့ ရွိပါလိမ့္မယ္။
လြဲမွားမႈေတြ အတြက္ အေလ်ာ္အစား ျပန္ရမႈက ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ အနည္းအက်ဉ္းပါပဲ။ အမွန္တိုင္း ၀န္ခံရရင္ ကၽြန္ေတာ္ စစ္ရႈံုးခဲ့ပါတယ္ ဧပရယ္လ္။ အဲ့ဒိအတြက္ မနက္ျဖန္ေတြ အားလံုး ကို စြန္႔လႊတ္ရမယ္ ဆိုရင္ စြန္႔လႊတ္ ႏိုင္ေပမယ့္ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈကို ေတာ့ မစြန္႔လႊတ္ ပါရေစနဲ႔။
ေနခ်င္လဲ ေနပါေစေတာ့ကြယ္..။ ဘာကိုမွ ထပ္မံ မေတာင္းဆို လိုေတာ့ပါဘူး..။ ႏွင္းေတြကေတာ့ က်လို႔ ေကာင္းေနအံုးမွာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ေဖာက္လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း လမ္းမရွည္ေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကလြဲလို႔ တျခားသူေတြ နင္းျဖတ္ေလွ်ာက္ သြားဖို႔ သက္သက္ ပဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တ၀က္တပ်က္ ပဲ့က်သြားတဲ့ မီးေရာင္ေတြကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ပင္လယ္မွာပဲ သျဂိဳလ္ ပစ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။
မနက္ျဖန္က်…. ဘယ္ႏွနာရီ ထိုးမွာတဲ့ လဲကြယ္။
အခုထိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေ၀းျပီးရင္း… ေ၀းလို႔ သြားေနဆဲပါပဲ။
2
comments
ပဉၥလက္သစ္ပင္ေတြက မ်က္ကန္းနားပင္းခဲ့လွ်င္

Picture:mocoloco.com via google
မေရာင္ရာ ဆီလူးလို႔ ႏြားေပါင္က်ိဳးသလိုမ်ိဳး ပါပဲ..
လူဝင္မ်ားလို႔ ဘဝင္ျမင့္ေၾကးဆို…
အမ်ားသံုးေဈးအိမ္သာေတြက ခင္ဗ်ားကို ဟားတိုက္လိမ့္မယ္…
မူပိုင္ခြင့္နဲ႕ အပတ္စဉ္ထုတ္ေနတဲ့ သိကၡာ၊ သမာဓိေတြဟာ
မေျပာဝံ့ေလာက္ေအာင္ သူရဲေဘာေၾကာင္လြန္းတယ္..
ခင္ဗ်ားတို႔ အထင္ၾကီးေနတဲ့ အရာေတြဆိုတာ
မႈန္ရီရီ ျမက္ပင္ရွည္ေတြေလာက္ေတာင္
ဖြံ႔ျဖိဳး တိုးတက္မႈကို အေထာက္ကူျပဳတာ မဟုတ္ဘူး..
ဖ်က္ဆီးေစတတ္တဲ့ ေနထုိင္မႈ ဘဝေတြက
ရိုေသကိုင္းရႈိင္းမႈ မရွိတဲ့ အနက္ေကာက္ေတြပါပဲ…
ရုပ္ဝတၳဳေတြရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈေတြက
တျဖည္းျဖည္း ေရႊ႕ရင္း ငါးပါးေမွာက္တတ္တာဗ်…
ခ်ီးက်ဳးေလးစားဖြယ္ ရိုက္ထုတ္လိုက္တဲ့
ရွက္ရြံ႕မႈေတြက ျပံဳးျပံဳးေလး ဇီဝိန္ခ်ဳပ္သြား….
ဂႏၱဝင္ကမၻာၾကီး အရာမဝင္လို႔ ရယ္ဒီမိတ္ က်က္မွတ္မႈေတြကို
ဒရေဟာ သြန္ခ်….
ကိုယ္သံုးႏုိင္တ့ဲ အခြင့္အေရးမွ အပူခ်ိန္ေလွ်ာ့ခ်သြားၾကတယ္..
အေရးၾကီးဆုံး ႏႈိးေဆာ္ခ်က္ေတြ အျဖစ္ လူညံ့ေတြရဲ႕ လက္သံုးစကားဟာ
အမုန္းစိတ္နဲ႕ မေရးရဘူး..
အေျခခံလုပ္ပိုင္ခြင့္ ေက်ာင္းသံုးစာအုပ္…
မေတာ္တဆမ်ားကို တန္ဆာဆင္ရင္း
အမည္တပ္၍ ဧည့္ခံျခင္းကို လက္မခံပါဘူး…
ေတာ္အိေလ်ာ္အိ ဒုကၡသုခေတြကို ေမ့ျပီး
လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ျဖင့္ လီဆယ္ျခင္းသက္သက္ျဖစ္၏။
ေခတ္ျပိဳင္ ႏုိင္ငံရပ္ျခား ေဂဟေဗဒ ျပဳန္းတီးမႈမ်ားမွ
ေခါင္းစဉ္သစ္ တစ္ခု အတြက္ ဘတ္ဂ်တ္ခိုင္မာျခင္းပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
တဒဂၤခပ္ဆန္းဆန္းေလးေတြနဲ႕ ၎၏ လွ်ိဳ႕ဝွက္ကုဒ္နံပါတ္..
မွတ္ခ်င္ရာကိုသာ မွတ္သားထားလိုက္ပါ…
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြမွာ သံုးတဲ့ က်င့္ဝတ္ဆိုတာ…
အမွန္ေတာ့.. ဒါေတြခ်ည္းပဲ… ဒါေတြခ်ည္းပဲလဲ မဟုတ္ဘူးတဲ့…
ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးႏွင့္တကြ စည္းကမ္းခ်ဳိးေဖာက္ျခင္းဟာ အထိေရာက္ဆံုးျဖစ္မယ္..
ဒါဆိုလည္း… ေနာက္တခန္း ဆက္ၾကတာေပါ့..။
0
comments













