အင္တာနက္ဆိုတာ အလိမ္အညာေတြ တယ္ေပါသကိုး ကြယ္ရို႕ လို႔ ေျပာရမလိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ အီးေမးလ္ info@minnyoonthit.net ကို ကၽြန္ေတာ္က လုပ္ထားျပီး သိပ္မသံုးျဖစ္ဖူးဗ်။ ခုမနက္မွ ေမးလ္စစ္ၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ inbox ထဲ ထူးထူးဆန္းဆန္း စာတစ္ေစာင္ ေရာက္ေနတယ္။ေရာက္ေနတာ ေအာက္တိုဘာေလာက္တည္းက ေရာက္ေနတာ။ SALAM WUALAIKUM!!!! FROM MRS.AMINA BELLO ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဖြင့္ဖတ္လိုက္ေတာ့ သူေရးထားတာ စိတ္၀င္စားဖို႔ေတာ့ ေကာင္းသား။ သူက အီရတ္ျပည္ေျပး တစ္ေယာက္ပါ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကေန အစခ်ီလိုက္တာ သူ႔ေနာက္ေယာက်္ားနဲ႕သူ႔ဆီမွာ ကန္ေဒၚလာ ၁၁သန္းရွိျပီး ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ပို႔ရတဲ့အေၾကာင္းက သူတို႔နဲ႕ ပါတနာ လုပ္ေပးဖို႔ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း၊ အကယ္၍ ကၽြန္ေတာ္ က ကူညီႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆက္သြယ္ႏိုင္မယ့္ private mail , phone number ေတြနဲ႕ အတူ အေၾကာင္းျပန္ေပးပါဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြပါပဲ။ ပထမေတာ့ ဟုတ္မလိုလိုနဲ႕ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဖတ္ရင္း ယုတၱိမရွိေတာ့တာမို႔ ကၽြန္ေတာ္လဲ fishing လုပ္တဲ့စာမွန္းသိလာတယ္။ ဒါနဲ႕ ကိုလင္းဦးေတာင္ ျပလိုက္ေသးတယ္။ အင္း ထြင္လံုးကေတာ့ ဆန္းသဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္နဲ႕ မသိတဲ့သူေတြဆီက စာေတြဘာေတြလာရင္ ကိုယ့္ရဲ႕ ပါဆင္နယ္ ေတြ မေပးလိုက္မိဖို႔ သတိထားေပးၾကပါ။ အင္တာနက္ မွာ အလိမ္အညာေတြက အျပင္ေလာကထက္ ပိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ဒီလိုမသမာ သူေတြက တနည္းမဟုတ္ တနည္း လူစိတ္၀င္စား ေစတဲ့ နည္းေတြနဲ႕ လန္ၾကဳတ္ေတြ လုပ္ေနၾကအံုးမွာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္မသိရင္၊ အဲ့ဒိေမးလ္ထဲက မည္သည့္အခ်က္အလက္ လင့္ခ္ေတြကို မွ မႏွိပ္မိဖို႔ သတိထားၾကပါ။ အလိမ္အညာေတြ မမိေစဖို႔ ျပန္လည္ေဖာက္သည္ ခ်လိုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ အင္တာနက္အလိမ္အညာမ်ားမွ ကင္းေ၀းၾကပါေစ။

(ေအာက္ေဖာ္ျပပါ သည္ ကၽြန္ေတာ့္ ေမးလ္ထဲသို႔ ၀င္လာေသာ ေမးလ္၏ မူရင္း စာျဖစ္ပါသည္။ )

From:Mrs.Amina Bello.
Address:Aek Udon International Hospital,
555/5 Posri Road,
Udon Thani Thailand.

Dearest Beloved,

Attn:The Managing Director

Before I proceed, may I humbly introduce myself to your goodself, My Name is Mrs. Amina.A.Bello, an Iraqi refugee ,my husband was one of the personal aid to the president of Iraq who was formerly overthrown out of power by American Government .

Prior to this last serious crisis that is still ravaging in my country,which recently led to misfortune of our government and my late husband position as the personal aid to the president, we were able to come over here in Thailand ,we inherited the sum of US11 million.The funds were originally gotten from my late husband proceeds.

My late husband was able to safe guard the fund with a very good diplomatic contact from my Country.

I have decided to contact you because I am interested in investing in your country which is investment friendly. Please kindly guide and assist me in making the right investment since I am also interested in buying a residential property as I will be moving my family over there as soon as every thing regarding technical and logistics details is worked out and ascertained to our respective satisfaction.

However, upon your acceptance to work as my partner, you can contact me for more details.I am here with my only surviving son Musa.I strongly believe that associating with you to embark on this and other business ventures will derive a huge success here after, please include you private contact telephone number and private e-mail when replying.

Yours Sincerely.

Mrs.Amina.A.Bello.

ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ အရိုးစြဲေနတဲ့ စကားပံုတခုရွိတယ္။ ေစ်းသံုးလဲ မလြယ္နဲ႕ ေရွးထံုးလဲ မပယ္နဲ႕ ဆိုတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ တခါတေလ အဲ့ဒိေရွးထံုး ဆိုတာေတြက ေခတ္နဲ႕ မေလ်ာ္ညီေတာ့ တာေတြရွိတယ္။ ဥပမာ ၀ါ၀င္၀ါထြက္ ဦးရွင္ၾကီးတင္တာ တို႔၊ ဆြမ္းကန္ေတာ့တာတို႔ ဘာတို႔ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္မွာလဲ အသက္ၾကီးသူေတြ ရွိေသးေတာ့ ဒီမိရိုးဖလာဆိုတာၾကီးေတြကို အလုပ္ရႈပ္ခံျပီး လုပ္ေနၾကတုန္းပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဆို သိတတ္သြားတဲ့ အရြယ္ကစျပီး ဦးရွင္ၾကီး ဆြမ္းကန္ေတာ့ရင္ ထိုင္ကို မကန္ေတာ့ေတာ့ဘူး။ သူဟာသူ ဘာနတ္ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။ ဘုရားမွ မဟုတ္တာ။ ထားပါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက တျခားပါ။

ကၽြန္ေတာ္အျဖစ္က ႏွစ္တိုင္း၀ါ၀င္မွာကို ေၾကာက္ေနတယ္။ ၀ါ၀င္မွာကို ဘာလို႔ေၾကာက္ရလဲ ဆိုတာရွင္းျပရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရပ္ကြက္ဓမၼာရံုဟာ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္နဲ႕ သံုးျခံေက်ာ္ မ်က္ေစာင္းထိုးမွာ ရွိပါတယ္။ အဲ..အခုေျပာမယ့္ ျပႆနာက အဲဒိဓမၼာရံုပါပဲ။ ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၀ါတြင္းမွာမွ ရပ္ကြက္ဓမၼာရံု လူၾကီး အသစ္ေျပာင္းတယ္။ ေျပာင္းရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းက လူၾကီးအေဟာင္းက စာရင္းေတြႏွစ္ခ်ဳပ္ေတာ့ သိန္းနဲ႕ခ်ီေငြေတြ ကြာေနလို႔။ ခပ္ရွင္းရွင္း ေျပာရရင္ ရပ္ကြက္က ဓမၼာရံုအတြက္ သဒၶါလို႔ လွဴထားတဲ့ ေငြေတြကို ဘံုးလိုက္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ (အင္း..ေျပာေတာ့ ဘုရားဘုရား.. လုပ္ေတာ့…… ဆိုတာေပါ့)

အဲ့ဒိလူၾကီးေဟာင္းတုန္းကဆို သူက မိုက္ခဲဗ်။ အဟတ္ မိုက္ခဲဆုိတာ မိုက္ကို ခဲတာ။ ဥပုသ္ေန႔ ေရာက္ပေဟ့ဆို ဇာတ္ေတာ္ၾကီးေတြ၊ ဘုရား ဇာတ္ထုပ္ေတြ ဌာန္ကရိုဏ္းနဲ႕ကို ေဟာေနတာ။ တခါတေလ ဥပုသ္ေန႔ ဘုန္းၾကီးေတာင္ မပင့္ပဲ ေယာဂီေတြကို သူကိုယ္တိုင္ တက္ေဟာေနတာ..။ ေတာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထြက္ ပင္စင္စား ဆိုပါေတာ့။ ဒီလိုေဟာလို႔ ျပီးျပီလားေဟ့ဆို မျပီးေသးဘူး။ အေမနဲ႕ ရြာကို လြမ္းတယ္တို႔၊ ေမြးေမ ေက်းဇူးဆပ္ဖူးခ်င္တယ္တို႔၊ ဟသၤာတထြန္းရင္ သီခ်င္း၊ တြံေတးသိန္းတန္ သီခ်င္းေတြ ဖြင့္ေတာ့တာပါပဲ။ သူ႔ဟာသူ ေျပာေဟာ ဖြင့္တာ မေျပာလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိစၥရွိတာက ေလာ္စပီကာကို နင္းကန္အသံအဆံုးထိ ခ်ဲ႕ျပီး ဖြင့္ထားတာပါပဲ။

အဲ ..ေနာက္ကိစၥတခုကေတာ့ အဲဒိဓမၼာရံုက ေလာ္စပီကာၾကီးရဲ႕ ဦးတည္ရာဟာ ကၽြန္ေတာ့္ အေပၚထပ္ အိပ္ခန္းတည့္တည့္ၾကီးျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ ဘုန္းၾကီးတရားေဟာတဲ့ အခ်ိန္ဆို မေျပာပါဘူး တရားဓမၼသံဆိုတာ အဲေလာက္ၾကီး က်ယ္ေလာင္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္ေတာင္ အိမ္မွာေနရင္း တရားနာလို႔ ရေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ဟာက အလိုက္ကန္းဆိုးမသိ မနက္လင္းအားၾကီး ၄နာရီေလာက္ထဲက ထဖြင့္ေတာ့တာပါပဲ။ ျပီးေတာ့ အသံအဆံုးဖြင့္ထားေတာ့ တဂြီဂြီ တေဂၚေဂၚနဲ႕။ ေလာ္စပီကာက ေတးသံေတြဟာ ေခါမတပ္ၾကီး ခ်ီတက္လာသလို တေ၀ါေ၀ါ တေသာေသာနဲ႕ အသံဗလံေတြ စုျပံဳျပီး ထြက္ေနတာပါပဲ။

သူအလုပ္ျပဳတ္သြားေတာ့ ေနာက္အသစ္ေျပာင္းလာေတာ့ ၀မ္းသာရမလား ေအာက္ေမ့တယ္။ က်ားေၾကာက္လို႔ ရွင္ၾကီးကိုး ရွင္ၾကီးက်ားထက္ဆိုး ျဖစ္ေနတယ္။ဒီဘိုးေတာ္က ပိုဆိုး။ မနက္ ၃နာရီေလာက္ၾကီး “ဘြန္ေႏၱာ…” ကေန အစခ်ီျပီး သီခ်င္းေတြ ေလွ်ာက္ဖြင့္ေတာ့တာပဲ။ ဆြမ္းထခ်က္မယ့္သူေတြကို ႏႈိးေဆာ္တာတဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ေျပာရရင္ တကယ္ကိုယ္လွဴခ်င္တန္းခ်င္လို႔ သဒၶါလို႔ ဆြမ္းထခ်က္မယ့္ မည္သူမဆို ႏႈိးစရာေတာင္ မလိုပါဘူး။ သူ႔ဟာသူ ၀ီရိယရွိျပီးသား။ သူက အဲ့လိုဖြင့္ေတာ့ မနက္လင္းအားၾကီးၾကီးမွာ လန္႔ဖ်တ္ႏိုးလာျပီး က်ီးက်ီးေၾကာင္ေၾကာင္ ျဖစ္ကုန္ေရာ။ ကိုယ္က သြားေျပာျပန္ရင္လဲ ကုသိုလ္ေရး ဆိုတာၾကီးနဲ႕ ကိုင္ေပါက္အံုးမယ္။ ဒါတင္ပဲလား ဆိုေတာ့ ေန႔ခင္းေန႔လည္လဲ ကၽြန္ေတာ္အိမ္အပါအ၀င္၊ အိမ္နားက လူၾကီးသူမေတြလဲ အိပ္မရပါဘူး။ သီခ်င္းသံေတြ ဆူညံေနေအာင္ ဖြင့္ေတာ့တာပဲ။

ဆိုလိုတာ ကုသိုလ္ေရး ဓမၼလုပ္ေနတာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး လို႔ျမင္တယ္။ အဓမၼျဖစ္ေနျပီ။ ၀ါတြင္း ဥပုသ္နဲ႕ ဥပုသ္အၾကိဳ ရက္ေတြဆုိ မနက္တည္းက ဖြင့္လိုက္တာ ညေနေစာင္းမွပဲ တိတ္ေတာ့တယ္။ မနက္လင္းအားၾကီး ဘုရားေတာင္ ၀တ္ျပဳဖို႔ အာရံုမရပါဘူး။ ေတာ္ရံုမဟုတ္ဘူး။ ျပီးေတာ့ တျခား ရပ္ကြက္ ဓမၼာရံုေတြ မဖြင့္ဘူး မဟုတ္ဘူး ဖြင့္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရပ္ကြက္ ၾကားရံုေလာက္ဆိုေတာ္ျပီေပါ့။ နင္းကန္ အသံဆံုး ဖြင့္စရာ မလိုပါဘူး။ ေအာ္ ဓမၼေတးသံေလး ဘာေလးၾကားေတာ့ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားျဖစ္ေပၚလာရမယ့္ဟာ။ ခုေတာ့ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္လို႔ အကုသိုလ္ျဖစ္ေနရျပီ ေပါ့ဗ်ာ။ တခါေလေတာ့ စဥ္းစားတယ္ ဒီေလာ္စပီကာ ၾကီး အစား ေဆာင္းေဘာက္စ္ သြားလွဴရင္ေကာင္းမလားလို႔။ ဒါေပမယ့္ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဒီလို ေလာ္စပီကာနဲ႕ေတာင္ ဒီေလာက္ဖြင့္ေနတာ ေဘာက္စ္နဲ႕ဆို တျမိဳ႕နယ္လံုးၾကားေအာင္ ဖြင့္မလားပဲ။ ျပီးေတာ့ ဓမၼာရုံက ဓမၼာရံုနဲ႕ မတူဘူး။ သူကလဲြလို႔ တျခားလူေတြ ဓမၼာရံု ကိစၥ ၾကီးၾကပ္တာလဲ မၾကိဳက္ဘူး။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္လဲ ဆိုေတာ့ ဥပုသ္ေန႔ကလဲြလို႔ တျခားရက္ေတြဆို ဓမၼာရံုကို ေသာ့ခတ္ ထားသဗ်။ ဒါက ထားပါေတာ့ အခုဟာက ေလာ္စပီကာသံေၾကာင့္ ဓမၼာရံု အနီးအနားက အိမ္ေတြဟာ ဥပုသ္ေန႔နား ေရာက္မွာကို ေၾကာက္ေနရတယ္။ ရပ္ကြက္ဆိုတာ လူအမ်ားနဲ႕ေနတာ။ သင့္ေတာ္ မလား မသင့္ေတာ္ဘူးလား မစဥ္းစားဘူး။ ဟူး မေက်နပ္တာ ေျပာရရင္ေတာ့ တပံုၾကီးပဲ။ ေလာေလာဆယ္ ၀ါျမန္ျမန္ထြက္ပါေစလို႔သာ….ဆုေတာင္းေနမိပါေတာ့တယ္ဗ်ာ။