Category: Record

Jun 20

အႀကိတ္အနယ္ ကစားၿပီး သေရက်သြားတဲ့ပြဲ (အပိုင္း ၂-ဓာတ္ပုံ)


ရတနာပုံ အသင္းစပြန္ဆာ ျဖင့္ လာေရာက္ အားေပးၾကမည့္ မန္းပရိသတ္ေတြ


အန္တီႀကီးက ရတနာပုံပဲ ႀကိဳက္တယ္တဲ့


ရန္ကုန္ ပရိသတ္ေတြ


လက္မွတ္ ေမွာင္ခိုနဲ႔ ေခါင္းစည္းေတြ ေရာင္းေနတာ (ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတာင္ ဝယ္ခဲ့ေသးတယ္။ တခုကို ၂၀၀ က်ပ္ ေပးခဲ့ရတယ္)


မဘာညာ၊ ကိုႀကီးေက်ာ္၊ သားၿဖိဳး


သားၿဖိဳး ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ (ရန္ကုန္ ရတနာပုံ ခ်စ္ၾကည္ေရး အဟတ္ဟတ္) :P


အမွန္အကန္ အားေပးမယ့္ ရန္ကုန္ေတြ


ရန္ကုန္လားေဟ့ ေမာင္တို႔ေရ ရန္ကုန္ေဟ့ ရန္ကုန္ေဟ့


ခ်န္ပီယံ ရန္ကုန္ယူနိုက္တက္


ဘိုင့္ဘိုင့္ ရတနာပုံ (ေတာက္တီး ေတာက္တဲ့ ဆြဲထားပုံမ်ား အယ္လ္ပိုင္း ေရသန႔္ဘူး ေမွာက္ေနပုံ နဲ႔ တဘက္က ငိုေနတဲ့ပုံ)


ရန္ကုန္ေနာ္ ရန္ကုန္ (မဘာညာ)


တိုးလို႔ မေပါက္ဘူးဗ်ိဳ႕


မာေသာ အရာ၀တၱဳေတြနဲ႔ ေရသန႔္ဘူးခြံမ်ား ကြင္းထဲကို သယ္ေဆာင္ခြင့္ မေပးပါဘူး။


တဖြဲဖြဲ ေရာက္လာၾကတဲ့ ေဘာလုံးခ်စ္ ပရိသတ္ေတြ



လုံျခဳံေရးကလဲ ထူထူထပ္ထပ္











သားၿဖိဳး၊ ကၽြန္ေတာ္၊ ကိုႀကီးေက်ာ္၊ မဘာညာ We are yangon fans. (except of thar phyo :P )

ရတနာပုံ တဂိုးသြင္းၿပီး မၾကာမွီ ေခ်ပဂိုး ျပန္ရလို႔ ေအာင္ပြဲခံေနတဲ့ ရန္ကုန္ အသင္း

အႀကိတ္အနယ္ ယွဥ္ၿပိဳင္ ေနစဥ္

ေထာင့္ကန္ေဘာ ကန္ဖို႔ လုပ္ေနစဥ္

အေရွ႕ဘက္ပြဲၾကည့္စင္ႏွင့္ ေျမာက္ဘက္ အထူးတန္းပြဲၾကည့္စင္မွ ရတနာပုံ ပရိသတ္ႏွင့္ ရန္ကုန္ ပရိသတ္ ရန္ပြဲ (ဦးေဇာ္ေဇာ္တို႔ အေျခအေန ဝင္ထိန္းၿပီ)

ပြဲၿပီးသြားၿပီဗ်ာ ခ်ိတ္ညစ္တယ္ နိုင္ေနၿပီးမွ သေရက်သြားတယ္ (တခ်ိဳ႕ဆို… ေတာ္ၿပီ ေရသန႔္ေတာင္ အယ္လ္ပိုင္း မေသာက္ေတာ့ဘူး ဆိုပဲ အဟတ္)

ရန္ကုန္ ယူနိုက္တက္ အသင္း ၏ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး ကားႀကီး


ရန္ကုန္သူေတြ ခင္ည

မီထရို႔ အႀကိဳက္ ရန္ကုန္သူ လန္းလန္းေလးဗ်ာ…ခြိခြိ

ကားထြက္မရလို႔ ခ်ိတ္ညစ္ေနတဲ့ ကိုႀကီးေက်ာ္

ဒါက ေရႊမန္းသူ ခင္ဗ်.. လၽွပ္တျပက္ ရိုက္ခ်က္ ဆိုေတာ့ ေသခ်ာ မျမင္လိုက္ရဘူး။

ပုံေတြတင္ရတာ အေတာ္ ေမာသြားၿပီဗ်ာ ဟူး…. ေနာက္ပြဲေတြက်ရင္ စာဖတ္သူေတြ ဆီက စပြန္ဆာ ျပန္ေတာင္းမွပဲ ဟတ္ဟတ္..

1
comments

Mar 19

ဘြဲ႕အစမ္းေလ့က်င့္ျခင္း

ဒီေန႔ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ ရီဟာဇယ္ လုပ္တဲ့ေန႔ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႔ မနက္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ လို႔ေခၚတဲ့ မိန္းထဲကို ေရာက္ခဲ့ရတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္အိမ္က ဘယ္ေလာက္ ဂရုစိုက္လဲ ဆိုရင္ ကားေတာင္ မေပးလိုက္တဲ့အျပင္ ဘယ္သူမွေတာင္ မလိုက္ခဲ့ဘူးဗ်။ ဒါနဲ႕ ေက်ာပိုးအိတ္ကေလး တလံုးလြယ္ျပီး တကၠစီနဲ႕ ဒိုးရတာေပါ့။ ဟိုေရာက္ေတာ့ ၉နာရီ ၄၅ရွိေနျပီ နံပါတ္အမဲ မဟုတ္ရင္ ေက်ာင္းထဲ၀င္လို႔ မရဘူးဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္မင္းယြန္းမွာ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ရတာေပါ့။ တျခား အခ်ိန္မွာဆို အဓိပတိလမ္းၾကီးကို ေလွ်ာက္ရတာ ဖီးလ္ရွိေပမယ့္ ဒီေန႔ေတာ့ ပဲမ်ားလာတာဆိုေတာ့ အဟတ္ အိုက္တယ္ဗ်ာ။ ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္နားေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ကင္မရာရိုက္ခ်င္ေတာ့ ကင္မရာမင္းန္ တေယာက္ကို အကူညီေတာင္းျပီး ရိုက္ခိုင္းရတယ္။ သူတို႔က ပိုုက္ပိုက္ ရမွ လုပ္ခ်င္တာဆိုေတာ့ ရိုက္ေတာ့ ရိုက္ေပးေပမယ့္ မ်က္ႏွာက မၾကည္ဘူး။ (ရူးခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ျပီး ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ပံုကို ရိုက္ခိုင္းလိုက္တယ္။ ဟီး)

ျပီးေတာ့ ၉နာရီထိုး ခါနီးေနျပီဆိုေတာ့ ေဆာ္ၾသ ေနၾကတာနဲ႕ ခန္းမထဲ ခပ္သုတ္သုတ္ ၀င္ရတယ္။ လူေတြလဲ အေတာ္စံုေနျပီကိုး။ ကၽြန္ေတာ္ ထုိင္ျပီး မၾကာမွီေတာ့ အခမ္းအနားစပါတယ္။ ဆရာမ တစ္ေယာက္က ဘြဲ႕ယူမယ့္ ေန႔လုပ္ရမယ့္ အစီအစဥ္ကို ရွင္းလင္းေျပာျပပါတယ္။ ထို႔ေနာက္ ဆရာတစ္ေယာက္ကလဲ ကိုယ္တိုင္ သရုပ္ျပပါတယ္။ မွားတတ္တဲ့ အမွားေတြကို ေျပာျပပါတယ္။ တျခားသူေတြေတာ့ ရီၾကေလရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မရီပါဘူး ဒါမ်ိဳးက စင္အေတြ႕အၾကံဳ ခဏခဏ ရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ေတြ႕ၾကံဳဖူးေနၾက သတိေပးတာ ဟုတ္တယ္။ သတိမထားရင္ စင္ေပၚေရာက္ရင္ ကေမာက္ကမေတြ ျဖစ္ကုန္ေရာ။ အဟဲ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္ဆံုးဘိတ္က ျပန္ေရရင္ ၃ေယာက္ေျမာက္ေလ။ တျခားသူေတြ အေရွ႕က လူေတြ နမူနာ တက္ယူတာကို အားရပါးရ ထိုင္ၾကည့္ေနရတယ္။

အဟတ္ဟတ္ မမေတြမ်ား ျပင္လာလိုက္ၾကတာ ေက်ာင္းတုန္းက ျမင္ဖူးေနၾက လူေတြေတာင္ သိပ္မမွတ္မိခ်င္ ျဖစ္သြားတယ္။ ေက်ာင္းတုန္းက သိပ္မလွဘူး ထင္တဲ့ ေကာင္မေယးေတြက ဒီလို လွလွျပင္လိုက္ေတာ့လဲ လွသြားသလိုလိုပဲ။ ေအာ္ေဟာ္ မိတ္ကပ္အစြမ္း တယ္စြမ္းသကိုး။ မမဗိုက္ပူေလးေတြလဲ ဗိုက္ဖံုး အက်ီၤေလးေတြနဲ႕ လာယူၾကသဗ်ာ။ ဖက္ရွင္ေတြကေတာ့ ဒီဇိုင္းမ်ိဳးစံုပဲ။ အားလံုးကို ဖလန္းဖလန္းထေနၾကတာပဲ။ ဟိ။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္အလွည့္ ေရာက္လာတယ္ေပါ့။ တက္ယူရမယ့္ အစီအစဥ္က လြယ္လြယ္ေလး ကိုယ့္ကို ေပးထားတဲ့ ကဒ္တခုကို စင္ေပၚတက္ရင္ စင္ေပၚက ဆရာမကို လွမ္းေပး ျပီးတာနဲ႕ ကင္မရာဘက္ မ်က္ႏွာျပန္လွည့္ ျပီးရင္ နာမည္ေခၚလုိက္တာနဲ႕ ေရွ႕ကို ဆက္ေလွ်ာက္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေနရာကေန ယူ ျပီးရင္ ဆင္းသြား လုပ္ရမွာက ဒါပါပဲ။ ဒီေန႔ ဆင္းျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ ေဟာလ္ခန္းရဲ႕ ေဒါင့္ဘက္က အခန္းကို တခါထဲ ၀င္ျပီးေတာ့ ကိုယ္တပိုင္းပံု ရိုက္ရျပန္တယ္။ ျပီးေတာ့ ျပန္ထြက္ခဲ့တယ္။ အျပင္မွာ အတန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ႏႈတ္ဆက္လို႔ မဆံုးဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က ေက်ာင္းတုန္းက က်ဴရွင္ေပါင္းစံုတက္တဲ့ ေကာင္ဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ခပ္မ်ားမ်ား ဆုိေတာ့။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ဓာတ္ပံုရိုက္ျပီးတာနဲ႕ အခုေရးေနတဲ့ ဆိုင္ကို တခါထဲ ကားငွားျပန္လာခဲ့တာပဲ။ အဟတ္ ပံုေတြ ျပခ်င္တာကိုး။ :P

အဓိပတိလမ္း


ခန္းမထဲ၀င္ဖို႔လုပ္ေနတာေလ..။ အျပင္မွာ ေစာင့္တဲ့သူက ေစာင့္လို႔..။

ဘြဲ႕ရေမာင္ မ်ားႏွင့္ ဘြဲ႕ရ ဖလန္းဖလန္း မမမ်ား အဟိ :P

ဟုိဟာဒီလို လုပ္ရတယ္ ဒီဟာ ဟိုလို လုပ္ရတယ္လို႔ သရုပ္ျပေနတာေလ။ :)

ယင္ေကာင္လို႔ ေခၚတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ :P

ေအးဗ်ာ.. သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ ေယာက်္ားေလးက ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ေနာက္တစ္ေယာက္ရယ္ပဲ ရွိတာ ဒီေကာင္ မယူေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းရယ္..။ :)

ဂႏၶ၀င္သစ္ပုပ္ပင္ ေရွ႕က ခန္႔ေခ်ာေခ်ာ ကၽြန္ေတာ္ေပါ့ဗ်ာ.. :P


အဟဲ ျပီးပါျပီေပါ့ဗ်ာ..။ ၂၂ရက္ေန႔က်ေတာ့ တကယ္ၾကီး ဘြဲ႕ယူရမွာ ခင္ဗ်..။ အဲ့ဒိက် ထပ္တင္ေပးအံုးမယ္ေနာ့။ ဆီးယူေပါ့…။

6
comments

Mar 03

ဘေလာ့သက္တမ္း၂ႏွစ္ျပည့္သြားျပီ

၂၀၀၇ခုႏွစ္ မတ္လ ၄ရက္ေန႔က စေရးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ေလးဟာ အခုေတာ့ ၂ႏွစ္ျပည့္သြားပါျပီ။ My TLMS ၂ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ေလးေပါ့ဗ်ာ.။ ဘေလာ့ေရးလာတာ ၂ႏွစ္အတြင္းမွာ ဘေလာ့ေလာကကို ေက်ာခိုင္းသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလဲ လြမ္းပါတယ္။ အခုထိ က်န္ရွိေနေသးေသာ ကၽြန္ေတာ္၏ သူငယ္ခ်င္း ဘေလာ့ကာ မ်ားအတြက္လဲ ဂုဏ္ယူပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ဘေလာ့ေလာက ေလးကေန ေလာေလာဆယ္ ထြက္ခြာသြားဖို႔ မရွိပါဘူး။ ဘေလာ့စြဲတဲ့ ေရာဂါကလဲ ေနျမင့္ေလ အရူးရင့္ေလ ျဖစ္ေနျပီကိုး။ :) ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ တုိလီမုတ္စ ဘေလာ့ေလးကို လာေရာက္လည္ပတ္ ဖတ္ရႈသူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလဲ အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ (သူတို႔သာ အားမေပးဘူး ဆိုရင္ က်ေနာ္လဲ ဆက္ေရးဖို႔ ခြန္အားေတြ ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး)။ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ေလးဟာ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ ဘေလာ့စာရင္းထဲမွာ မပါပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ေလးဟာ ကိုယ္ထင္ရာ ကိုယ္ေရးေနတဲ့ ဘေလာ့ေလး တခုသက္သက္ပါ ခင္ဗ်ာ..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ေလးနဲ႕ တူတဲ့ ဘေလာ့ေလးအတြက္ ဂုဏ္ယူပါတယ္။ ဆက္လဲ ေရးခ်င္ရာ ေရးသြားပါအံုးမယ္ခင္ဗ်ာ..။ Happy Birthday ပါ My TLMS ေရ…။ အားလံုးကို ေက်းဇူး..။ :)

P.S (ေရးျပီးမွ… စာၾကြင္းေလး..ထပ္ေရးခ်င္လို႔.. edit လုပ္ျပီး ျပန္ေရးလိုက္တယ္…ေနာ္.. ေအာက္ပါ ကဗ်ာေလးက က်ေနာ္ဘေလာ့ရဲ႕ ပထမဆံုးပို႔စ္ေပါ့..။ အမွန္ေတာ့ သူ႔ေရွ႕မွာရွိတယ္.. မၾကိဳက္လို႔ ျပန္ဖ်က္ပစ္လိုက္တာ..။ ဆိုေတာ့ ဒီဟာေလးက ပထမဆံုးပို႔စ္ေပါ့။ ျမန္မာလို မေရးတတ္ခင္ တုန္းက ဓာတ္ပံုနဲ႕ ကဗ်ာတင္ထားတာ)

ေဆာင္းသင့္ခဲ့ျပီ….
ႏွင္းေၾကြတဲ့ ခရမ္းေရာင္ ရပ္၀န္းမွာ…
ျငိမ္သက္စြာ ယီးေလးခုိေတာ့…
မိုးေခါင္ခဲ့.. ေဟာဒိ ရင္ခြင္လဲ…
အစိမ္းလိုက္ပဲ… ေသဆံုးခဲ့ရတယ္…။

(ဘာကဗ်ာေလးမွန္း မသိဘူး.. အဟိ ဟုိတုန္းက လက္ရာေလး ဆိုပါေတာ့..) :)

12
comments

Jan 02

ႏွစ္သစ္ကူးတဲ့ည

သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ.. မေန႔က ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ယာကို ေနျမင့္မွထ တယ္။ :) ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စက္မႈဇံုကို ေျပးရေသးတယ္။ အဲျပန္လာေတာ့ နက္ခဏေတာ့ သံုးရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အိမ္မွာ မီးလိုင္းေတြ ျပန္ဆင္မွာမို႔ အိမ္ကိုျပန္ေျပးရျပန္တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ မီးလိုက္ေတြ မီးသမားနဲ႕ လိုက္ကူ လိုက္ဆင္ေပးလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ့္ပို႔စ္ေလးေတာင္ မတင္ႏိုင္ခဲ့ဘူး ညမိုးခ်ဳပ္သြားတယ္။ ကဲ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဒီေန႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ရဲ႕ နယူးရီးယားပါတီပဲြေလးကို ျပန္လည္ ေ၀မွ်လိုက္ျပီေနာ္။
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
အားလံုးပဲ မဂၤလာရွိေသာ ႏွစ္သစ္ရဲ႕ မနက္ခင္းေလး ျဖစ္ပါေစ။ သူငယ္ခ်င္းတို႔ မေန႔က ဟက္ပီးနယူးရီးယား ေအာ္ခဲ့ၾကေသးလားဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္မွာေတာ့ လူနဲနဲနဲ႕ ပြဲစည္ခဲ့တယ္ခင္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ပါတီေလးကို ည ၁၀နာရီေလာက္မွာ ျခံထဲမွာ စတင္ ျပင္ဆင္ၾကပါတယ္။ ျပင္ဆင္တယ္ဆိုေတာ့ အၾကီးအက်ယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး လူက နည္းနည္းပဲ ရွိတာကိုး။ ကိုယ္စားျပီး ကိုယ္ေတြပဲ ျပန္သိမ္းရမွာဆိုေတာ့ စားပြဲ၀ိုင္းေလး တခုခင္း၊ ျပီးေတာ့ မီးဖို ႏွစ္ဖို တည္။ တစ္ဖိုက အသားေခ်ာင္းေလးေတြ ေၾကာ္စားဖို႔၊ ေနာက္တဖိုက ေဟာ့ေပါ့ လုပ္စားဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။


တေယာက္တလွည့္ ၀ိုင္းလို႔ခ်က္ (ဒီႏွစ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အန္တီေလးက စာဖိုမွဴးတာ၀န္ယူ တယ္ ) :)


ညီမေလးကေတာ့ အသားေခ်ာင္းေတြညွပ္၊ ေဟာ့ေပါ့လုပ္ဖို႔ စီစဥ္ေနတာေပါ့။


မက်က္ေသးဘူးလား မသိဘူး စားခ်င္လိုက္တာဗ်ာ..။ :P (ဒီေကာင္ရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ကေတာ့ ေယာင္၀ါးပဲ ဟီး)


ဟိုလိုဒီလို ညႊန္ၾကားဖို႔ဆိုတာ လက္ညိႈးတေခ်ာင္းရွိရံုနဲ႕ လံုေလာက္တယ္။ ဘာမွ ပင္ပန္းစရာ မလိုဘူး ဟိဟိ။

မီးဖိုတဲ့သူ ဖို၊ အသားညွပ္တဲ့သူ ညွပ္၊ ေၾကာ္တဲ့သူကေၾကာ္၊ ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနဲ႕ စားစရာေတြကို သာ ေခ်ာင္းေနတဲ့သူ (ဟီး ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ ညီေပါ့) စသည္ျဖင့္ ကိုယ္စီ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနၾကရင္း နာရီ၀က္ေလာက္ ခ်က္ျပဳတ္ျပီးေတာ့ အားလံုး အျပီးအစီး ၀ိုင္ပုလင္းေတြေဖာက္၊ ျမန္မာတပုလင္းေဖာက္ အားလံုး ခ်ီးယားစ္..။ အသားေခ်ာင္းေၾကာ္ေတြကလဲ စားလို႔ ေကာင္းမွေကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀ိုင္းေကာင္းေနတုန္း အဘြားက သူဘယ္ခ်ိန္တုန္းက ဖြက္ထားတဲ့ ၀ိုင္ပုလင္းမွန္းမသိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို လာေပးသြားတယ္။ ပုလင္းပံုစံကို ၾကည့္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလး ႏွစ္ခ်ိဳ႕ေနျပီ။ သူလဲ ဂြတ္ပဲ။ ဟီး။ ေဟာ့ေပါ့ကိုလဲ တေယာက္တလွည့္၀ိုင္းခ်က္လိုက္တာ အရသာ ေတာ္ေတာ္ စံုသြားတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ရဲ႕ အဓိက စာဖိုမွဴးျဖစ္တဲ့ အန္တီတေယာက္က တိုက္ၾကီးမွာ နယူးရီးယား သြားလုပ္တာကိုး။ အဲ့ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ က်န္တဲ့ လူငယ္ေတြပဲ တတ္သေလာက္ မွတ္ သေလာက္ ခ်က္ၾကရတာေပါ့။


အေငြ႕တလႈိင္းလိႈင္းနဲ႕ ေမႊးေနတာပဲ။ ဒါေတာင္ အစာပလာ ေတြစံုေအာင္ မထည့္ရေသးဘူး။ :)


ကဲက်က္ျပီ ဂလု.. ဂလု..


သေဘာၤသီးေထာင္း



ျမန္မာဘီယာနဲ႕ ၀ိုင္ ဘာေသာက္ရင္ေကာင္းမလဲဟင္။


ေနာက္က်တဲ့ လက္ ငတ္မယ္တဲ့…


၀ူတယ္..ဂ်.. ၀ူတယ္.. (အမွန္အကန္ ေဟာ့ေပါ့ ေသာက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ညီေလး :D )

ဒီၾကားထဲ စားလို႔ေသာက္လို႔ ေကာင္းတုန္း ဖုန္းမက္စိေတြ ၀င္၊ ၾကိဳးဖုန္းကို တဂြမ္ဂြမ္လာနဲ႕ အလုပ္ကို ရႈပ္ေနတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ရမလဲ ဒီအခ်ိန္ဖုန္းလာတယ္ ဆိုကတည္းက ကိုယ္က ဦးေအာင္ ဟက္ပီးနယူး ရီးယား ေအာ္လိုက္တယ္ ဟတ္ဟတ္။ အစားႏႈန္းက ျမန္ေနေတာ့ ၁၁နာရီခြဲေလာက္မွာတင္ အကုန္ကုန္ ကုန္ေနျပီ။ ဒါနဲ႕ မထူးပါဘူး ဆိုျပီး အကုန္လံုး တေယာက္ တလွည့္ ျပန္သိမ္း၊ ဂီတာတီး သီခ်င္းဆို ျပီးေတာ့ ဓာတ္ပံုေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္ရိုက္နဲ႕ ၁၂နာရီ အထိုးကို ေစာင့္ေနရတယ္။ မီးကလဲ တခ်ိန္လံုး ပ်က္လိုက္ လာလိုက္ ဆပ္စလူးထေနေသးတယ္ေလ။


ဒီ၂ေယာက္ကလဲ ပုလင္းလုလို႔..ေဟ့ေဟ့ လုပ္ရ၀ူးေလ…

ဒီဂ်င္ဘာည အခ်ဴေရာင္ ညဴႏွင္းဂ်ားမွာ…:P

သားလဲ တီးအံုးမွာေပါ့…;)

၀ိုင္းေတာ္သားေတြ အစံုအလင္နဲ႕ :D

ကဲ အားလံုးလဲ အျပီး ေအာ္ခါနီးက်ေတာ့ မူးေနတဲ့ ကေလးမေလးက ဟက္ပီးနယားအူးရီးလို႔ ေအာ္မယ္ဆိုေတာ့ တ၀ါး၀ါး ရီလိုက္ရတာ။ သူ႔ကို ၁၂နာရီ မထိုးခင္ အသံထြက္ မွန္ေအာင္ ေတာ္ေတာ္ ႏႈတ္တိုက္ သင္ေပးလိုက္ရေသးတယ္။ :) ကဲ ၁၂နာရီ ထိုးျပီ…. 5, 4, 3, 2, 1 “Happy New Year…rrrrrrrrrrrrrrr” ဆိုျပီး ေအာ္လိုက္တယ္။ အဟတ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္က နာရီပဲ ျမန္ေနလို႔လားေတာ့ မသိဘူး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေအာ္ျပီး မိနစ္ပိုင္းေလာက္မွ တရပ္ကြက္လံုး နယူးရီးယား ေအာ္သံေတြက အုန္းကနဲကို ညံေနတာပဲ။ အားလံုးလဲ ျပီးေရာ အဘြားအိမ္ရဲ႕ အေနာက္လမ္းက ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္ကို ဗိုက္ေလးေလးနဲ႕ ျပန္ခဲ့ျပီး အိမ္ေရာက္တာနဲ႕ တုန္းကနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားေလေတာ့ သတည္း။ ကဲ အားလံုးပဲ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ လိုအင္ ဆႏၵတလံုးတ၀ ျပည့္စံုၾကပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလိုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ Happy New Year ေပါ့။ :D


Happy 2009!!!

10
comments

Dec 29

မင္းယြန္းသစ္ကိုသိလား

ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ေရးတဲ့သက္တမ္းဟာ တႏွစ္နဲ႕ ၉လ သက္တမ္းရွိလာခဲ့ပါျပီ။ ဒီသက္တမ္း အတြင္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အတူတူ ဘေလာ့စဦး ထဲက တူတူေရးခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြလဲ ရွိၾကသလို ေက်ာခိုင္းႏႈတ္ဆက္သြား သူေတြလဲ ရွိၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ အခုထိ လိမ္ဖယ္ဖယ္ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာ ေရးေနဆဲ။ အမွန္အတိုင္း၀န္ခံရရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့က ေဇာ္ကန္႔လန္႔ ဘေလာ့တခု လို႔ ေျပာရမယ္ထင္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ဖီလင္လာရင္ ၀တၳဳေတြ ထေရး၊ ကဗ်ာေတြ ထေရး ျပီးရင္၊ ခရီးသြားရင္လဲ ခရီးသြားမွတ္တမ္း၊ ဒါမွမဟုတ္ ျပဳလုပ္ျဖစ္တဲ့ ပြဲေတြ အေၾကာင္း သတင္းမွတ္တမ္း ေရးရင္ေရး၊ ကိုယ္ေတြ႕အေၾကာင္း နည္းနည္းပါးပါးေရး၊ စိတ္ကူးေပါက္ရင္ ေဆာင္းပါးေတြထေရး စသည္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထင္ရာေတြသာ ေရးေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဟာ အႏုပညာ သီးသန္႕တင္ျပတဲ့ ဘေလာ့လဲ မဟုတ္၊ သတင္းမွတ္တမ္း ဘေလာ့လဲ မဟုတ္၊ ကိုယ္ပိုင္ဒိုင္ယာရီ ဘေလာ့လဲ မက်၊ ေဖ်ာ္ေျဖေရး ဘေလာ့လဲ မဟုတ္နဲ႕ စံုစီနဖာ တုိလီမုတ္စ ဘေလာ့တခု သာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ ဘေလာ့ဟာ pop ဘေလာ့တခုလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဟာ ပံုမွန္အားျဖင့္ တေန႔ပွ်မ္းမွ် လူ၅၀ ေလာက္သာ ၀င္တဲ့ သာမန္ ဘေလာ့တခု သာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက ကိန္းဂဏန္းအရ ေျပာတာျဖစ္ျပီး ဒီ၅၀ ေလာက္ဟာ ပံုမွန္အျမဲလာဖတ္တယ္လို႔ ယူဆရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ရဲ႕ Hit counter ဟာ ပံုမွန္ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ အေနထားမွာ ရွိပါတယ္။ ၀ုန္းကနဲ တက္သြားျခင္း က်သြားျခင္းေတာ့ မရွိဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တခု ကၽြန္ေတာ္ မတတ္ႏိုင္တာ တခုက ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ေတြ အမ်ားၾကီးကို လိုက္မလည္ႏိုင္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္တြင္းအေနအထားနဲ႕ blogspot နဲ႕ဆံုးတဲ့ ဘေလာ့ေတြကို ဖတ္ရတာ မလြယ္ကူဘူး ဆိုတာ အားလံုးလဲ သိၾကမွာပါ။ blogspot နဲ႕ဆံုးေပမယ့္ တကူးတက ၾကီးကို သြားေကာမန္႔ေပးျဖစ္တဲ့ ဘ ေလာ့ဆိုလို႔ မႏိုင္းႏိုင္း ဘေလာ့တခုပဲ ရွိပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ ဘေလာ့ေလးေတြကို google reader မွာသာ ဖတ္ေလ့ရွိပါတယ္။

တကယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ လည္ျဖစ္ရင္လဲ အမ်ားအားျဖင့္ လည္ျဖစ္တဲ့ ေကာမန္႔လဲ ေပးျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့ေတြကေတာ့ ကိုညီလင္းဆက္၊ မႏိုင္းႏိုင္း၊ မအိမ့္ခ်မ္းေျမ့၊ ကိုေဂါက္၊ မခြန္ျမလိႈင္၊ မပန္၊ ကိုမိုးလႈိင္ည၊ ကိုရန္ေအာင္၊ ကိုမ်က္လံုး၊ ေမာင္မ်ိဳး စတဲ့ ဘေလာ့မ်ားပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ကိုေတာ့ အျပင္မွာေကာ အြန္လိုင္းမွာလဲ ခင္ေနလို႔ သြားလည္ျဖစ္တာအျပင္ သူတို႔ ေရးတဲ့စာေတြကို သေဘာက်လို႔ သြားျဖစ္တာလဲ ပါပါတယ္။ ဒါျဖင့္ က်န္ဘေလာ့မ်ားက မေကာင္းလို႔လား ဆိုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ကၽြန္ေတာ္ အေနနဲ႕ အဆက္အစပ္ မျဖစ္တာပါ။ အမ်ားေသာ အားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ အင္တာနက္သံုးရင္ သတင္းေတြလိုက္ဖတ္၊ ၀ီကီေတြလိုက္ဖတ္၊ အလကားပဲတင္း ေဆာ့ဖ္၀ဲေလး ေတြ ေဒါင္းလု ဆြဲရင္း (အရမ္းခင္တဲ့) သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႕ ခ်က္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သီးသန္႔ၾကီး လိုက္ မလည္ ျဖစ္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘေလာ့ စေရးတဲ့ အခ်ိန္ ၂၀၀၇ တုန္းကထက္ အခုခ်ိန္မွာ ျမန္မာဘေလာ့ေပါင္းဟာ ေထာင္ဂဏန္း ေက်ာ္ခန္႔ ရိွေနပါျပီ။ ဒါေတြ အကုန္လံုးကို ကၽြန္ေတာ္ မသိႏုိင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီဗံုးမွာ လာေအာ္လို႔ လင့္ခ္ခ်န္ထားခဲ့တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သြားဖတ္ၾကည့္တယ္။ ၾကိဳက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ google reader ထဲ ထည့္ထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ အေၾကာင္းလဲ အားလံုးသိတဲ့ အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ဟာ ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္သာ ေနတတ္တဲ့ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရန္သူ မရွိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္အားလံုးကို ခင္တတ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ အြန္လိုင္းမွာေကာ အျပင္မွာ အေျခအေနေပးလို႔ ဆံုေတြ႕မိရင္ေရာ ကၽြန္ေတာ့္ အေၾကာင္း သိသြားၾကသူေတြခ်ည္းပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ပို႔စ္ေတြမွာဆို ဘေလာ့ေပၚမွ ရန္ျဖစ္ျခင္း၊ ေလွ်ာက္ဖြျခင္း စတဲ့ ပို႔စ္မ်ား ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အားလံုးကို ခင္မင္ ေလးစားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘေလာ့တခုပိုင္ဆိုင္လို႔ ဘေလာ့ကာလို႔ ေျပာႏုိင္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေကာင္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးဆရာလဲ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ သတင္းသမားလဲ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ ပါတီႏိုင္ငံေရးသားေကာင္လဲ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘယ္သူ႔ရဲ႕ ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံမွလဲ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ဟာ သာမန္ အိုင္တီပညာရပ္ကို ေလ့လာလိုက္စားေနတဲ့ ၀ါသနာအရသာ စာေရးေနတဲ့ အညတရ လူငယ္တဦး သာျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးပါရေစ။

ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ Hit counter ဟာ ယခုစာေရးတဲ့အခ်ိန္အထိ 15455 ရွိပါျပီ။ ဒီ counter ကိုတပ္တာ ဘေလာ့လုပ္ျပီး ၇လအၾကာမွ တပ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိတိပပ ေျပာရရင္ 2007 September မွ စတပ္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ ခံယူခ်က္တခုကေတာ့ လူအေရအတြက္ ထက္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ခင္လို႔မင္လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ တခုတ္တရပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လာဖတ္တဲ့ စာရႈသူမ်ားကို တန္ဖိုးထားပါတယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ႏွစ္ခ်ဳပ္လူ၀င္စာရင္းေလး လုပ္ၾကည့္မယ္ ဆိုျပီး စိတ္ကူးရတာနဲ႕ google analytics စာရင္းေလးနဲ႔ စစ္တမ္း ေကာက္ၾကည့္တဲ့ အခါ ေအာက္ပါအတိုင္း စာရင္းေတြ ေတြ႕ရတယ္ ခင္ဗ်။

Download Link

Map Overlay
All Traffic Sources

တခုခ်င္းတင္ျပခ်င္ေပမယ့္ စာရင္းဇယားေတြက မ်ားေတာ့ PDF နဲ႕ ပဲ လင့္ခ္ခ်ိတ္ထားတယ္ ခင္ဗ်။ စိတ္ပါ၀င္စား တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေဒါင္းလုပ္ကာ ၾကည့္ရႈသြားႏိုင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ တႏွစ္တာ အတြင္း ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ကို လူအ၀င္အထြက္ စာရင္းမ်ား၊ ဘယ္စာမ်က္ႏွာမ်ားဆီကေန ေရာက္လာၾကတယ္၊ google ကေန ရွာေဖြျပီး ဘယ္ႏွေယာက္ ေရာက္လာၾကတယ္။ ဘယ္ႏိုင္ငံေတြက ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို အမ်ားဆံုး ၾကည့္ၾကတယ္ဆိုတာ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာရင္းဇယားမ်ား အရေတာ့ တကမၻာလံုးက ၾကည့္ၾကတယ္လို႔ ေျပာတာပဲ။ ၾကားဖူးသလိုလိုပဲ ဆုိတဲ့သူေတြလဲ ရွိမွာပါ။ လံုး၀မသိဘူးကြာ ဆိုသူေတြ ဒီေကာင္က ဘာေကာင္လဲ ဆိုတဲ့ သူေတြလဲ ရွိမွာပါ။ ဟားသိပ္သိတာေပါ့ ဒီေကာင္ ေသာက္ရူး ဆိုတဲ့ လူေတြလဲ ရွိမွာပါ။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့က နာမည္ၾကီးလား မၾကီးဘူးလား ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ေသခ်ာ မသိပါဘူး ခင္ဗ်ာ။ ဟုတ္ကဲ့ မင္းယြန္းသစ္ကို သိၾကသလား ခင္ဗ်ာ။

6
comments