“နဲနဲ ငါ့အနားကပ္ထားေပးပါဟ”
သူငယ္ခ်င္းမ က ကၽြန္ေတာ့္ လက္ကိုခ်ိတ္ထားရင္း ေနာက္သို႔ မသိမသာ လွည့္ၾကည့္ရင္း ေျပာသည္။ ဒီေန႔ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ရည္းစား အေယာင္ေဆာင္ေပးရျခင္းျဖစ္သည္။ သူ႔ေနာက္သို႔ လိုက္ေနေသာ ဆံပင္ရွည္ႏွင့္ ငနဲတစ္ေကာင္၏ ရန္ကုိ ကာကြယ္ ရန္ျဖစ္သည္။ သူေတာ့ အႏၱရာယ္ ကင္းမကင္း မသိ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ အခန္႔မသင့္လွ်င္ ရန္ျဖစ္ႏိုင္ေသာ တည္ခ်က္ ျဖစ္သြားႏိုင္သည္။
“နင္ဟာေလ…”
ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ကို က်ိတ္ျပီး က်ိန္ဆဲေနသည္။ သူကေတာ့ လွ်ာေလးထုတ္ျပရင္း
“ကူညီပါဟာ နင္ကလဲ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္းပဲဟာ..ေနာ္.. ငါမုန္႔ေကၽြးပါ့မယ္”
ကၽြန္ေတာ္က မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္လိုက္ရင္း
“မုန္႔ေကၽြးမေကၽြးက အေရးမၾကီးဘူး .. နင့္ဆံရွည္ေကာင္က ရူးမ်ားေနလား မသိဘူး ေက်ာင္းဆင္းကတည္းက လိုက္တာ .. အခုထိ လိုက္တုန္း”
“နင့္နဲ႕ငါ ရည္းစား မဟုတ္မွန္း သိလို႔ ေနမွာေပါ့.. ေၾကာက္စရာၾကီးဟာ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႕ ဒီေကာင့္ပံုက”
သံစဥ္သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းထဲတြင္ (သို႔မဟုတ္) ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမဂ်ာတခုလံုးတြင္ အေခ်ာဆံုး ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ သူ႔ကို လိုက္ေနေသာ ေကာင္ေလးမ်ား တပံုတပင္ ရွိ၏။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္က ပထမႏွစ္ကတည္းက အတန္းေကာ၊ က်ဴရွင္မွာပါ တူတူတက္ျဖစ္ခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။ သံစဥ္သည္ မ်က္ႏွာ သြယ္သြယ္၊ မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္း၊ ႏွာတံေပၚေပၚ၊ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလး ႏွင့္ ျဖစ္ျပီး လိႈင္းတြန္႔ေကာက္ထားေသာ ဆံႏြယ္ေလးမ်ားႏွင့္ ဆုိေတာ့ ေခ်ာလဲေခ်ာသလို ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ သံစဥ္ႏွင့္ ေပါင္းသင္းရတာ ပြင့္လင္းလြတ္လပ္မႈ ရွိသည္။ သူက ခ်စ္သူရည္းစားမ်ား အေပၚတြင္ အေလးအနက္ မထားေသာ္လည္း သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေပၚတြင္ေတာ့ အျမဲအေလးအနက္ ထားေလ့ရွိသည္။ ထိုအခ်က္ကပင္လွ်င္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက သူ႔ကို ခင္မင္မိေသာ အခ်က္တခ်က္ ျဖစ္သည္။
ထို႔ျပင္ က်ဴရွင္တြင္ ေယာက်္ားေလး ၃ေယာက္ရွိသည့္ အနက္ သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္က အတူေပါင္းျဖစ္တာ က မ်ားသည္။ အေၾကာင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ေနေသာ ျမိဳ႕နယ္ႏွင့္ သူ႔ျမိဳ႕နယ္္သည္ သိပ္မေ၀း လွသည္ က တစ္ေၾကာင္း၊ တျခားေယာက်္ားေလးသူငယ္ခ်င္းမ်ားက ဂိမ္မာမ်ား (Gamer)ျဖစ္ျခင္း၊ က်ဴရွင္ရွိ တျခားမိန္းကေလးမ်ားကလည္း အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ သမာရိုးက် ေခတ္ႏွင့္အနည္းငယ္ အလွမ္းေ၀းေသာ ေကာင္မေလးမ်ား ျဖစ္ၾကျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေနတတ္ေသာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ပို၍ ေပါင္းမိျခင္းျဖစ္သည္။ သံစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ သူမကို မႏွစ္သက္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ မလိမ္ခ်င္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သံစဥ္ကို ႏွစ္သက္ပါတယ္၊ ျမတ္ႏိုးပါတယ္၊ ထို႔ျပင္ ခ်စ္တယ္ဆိုေသာ ခံစားမႈေလးပါ ပိုပါသည္။ ဒါေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းဆိုေသာ တံတိုင္းၾကီးကား ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သူမၾကားတြင္ ကာရံထားပါသည္။ ထိုခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ႏွင့္ အတူတူသြားလာေနေသာ ေယာက်္ားေလး တစ္ေယာက္သည္ ရင္မခုန္ဘူး ဆိုလွ်င္ ထိုသူသည္ လိမ္ညာတတ္သူသာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။
ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သံစဥ္၏ အျပင္ပိုင္း ဆက္ဆံေရးသည္ အလြန္ပြင့္လင္းလြတ္လပ္ပါသည္။ သံစဥ္က အမ်ားအျမင္တြင္ အနည္းငယ္ ရည္းစားမ်ားသည္ ဟုထင္ႏိုင္ေသာ္လည္း အေၾကာင္းစံု သိရလွ်င္ သူမကို နားလည္ ေပးၾကပါလိမ့္မည္။ သံစဥ္ကို ၾကိဳက္ေသာ ေကာင္ေလးမ်ား ေက်ာင္းတြင္ အမ်ားအျပားရွိသည္။ တခါတရံတြင္ သူ၏ အလွက သူ႔ကို စိတ္ကသိကေအာက္ ျဖစ္ေစသည္။ အတင္းလိုက္ၾကိဳက္ေသာ စာလိုက္ေပးေသာ သူမ်ားကို သူခါးခါးသီသီး လုပ္၍ ရေသာ သူမ်ားအား သူ အျပတ္ေျပာ ပစ္လိုက္သည္။ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ မိုက္တိမိုက္ကန္းႏွင့္ အတင္းဇြတ္ခ်စ္မယ့္ သူမ်ားက်ေတာ့ သူမအေနႏွင့္ ေရလိုက္ငါးလိုက္ အေျခအေနအရ ေမွ်ာထားလိုက္ရသည္။
ဒုတိယႏွစ္ ေက်ာင္းတက္စဥ္ ဖိုင္နယ္ရီးယားမွ အကိုၾကီး တေယာက္ႏွင့္ ၾကိဳက္ဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုလူသည္ သံစဥ္ႏွင့္ ၾကိဳက္သည္ ဆိုျခင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ၾကားတြင္ ဂုဏ္ရွိေစရန္ အတြက္သာ ျဖစ္ျပီး တကယ္ခ်စ္၍ေတာ့ မဟုတ္။ ထို႔ျပင္ ထိုသူသည္ သိရသေလာက္ အက်င့္ပ်က္ေသာ ေဆးသမား တေယာက္ ျဖစ္သည္ဟူ၍ပင္။ သို႔ေသာ္ သံစဥ္က ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔ကိုယ္သူ အညစ္အႏြမ္း ခံသည့္သူ မဟုတ္။ အမွန္ေတာ့ သံစဥ္သည္ပင္ လူလည္မေလး တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။
သူ႔တြင္ အခ်စ္ဦးတေယာက္ ရွိခဲ့သည္။ကိုေက်ာ္မ်ိဳး….။ ထိုသူက အခုေတာ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားသို႔ ေရာက္သြားျပီ ျဖစ္သည္။ ထိုသူကား သူမ၏ အကိုသူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ေလသည္။ သို႔ေသာ္ အခ်စ္ကံေခရွာေသာ သံစဥ္မွာ စြန္႔ပစ္သြားျခင္းကို ခံခဲ့ရသည္။ သံစဥ္အျဖစ္က ရည္းစားထားျခင္းသည္ မိမိထံမွေပ်ာက္ဆံုးသြားေသာ အရာကို လိုက္ရွာေနသည္ႏွင့္ တူသည္။
သံစဥ္က သူ႔ခံစားခ်က္မ်ားကို တခါတေလ ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္လိုလက္ရ ေျပာျပတတ္သည္။ ထိုသို႔ ေျပာျပတိုင္း ကၽြန္ေတာ္သည္ သူ႔မအေပၚတြင္ ထားေသာ တိတ္တခိုး အခ်စ္သည္ ေလွ်ာ့မသြားပဲ ပို၍ပင္ တိုးလာသည္ ဟု ထင္ရသည္။ တခါတေလ က်ေတာ့လဲ ေက်ာင္းက သူငယ္ခ်င္းမ်ား က ကၽြန္ေတာ့္အား ဘုန္းျမတ္ မင္းက သံစဥ့္ အေစအပါးတေယာက္လားကြ လို႔ စကားနာထိုး တတ္ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေသာအခါမွ စိတ္ဆိုးခဲ့သည္ မရွိေပ။ ခ်စ္တတ္ေသာ ႏွလံုးသား ရွိေသာ လူငယ္တေယာက္ ျဖစ္ေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္ ခ်စ္စရာ ေကာင္းေသာ ေကာင္မေလး၏ အလိုလိုက္ျခင္းသည္ အျပစ္ဟု ေခၚႏိုင္ပါ၏ေလာ။
“ဘုန္း.. ငါျမိဳ႕ထဲသြားမလို႔ဟာ နင္အားလား လိုက္ခဲ့ေပးပါလားဟာ”
ဒီေန႔တေန႔လံုး အိမ္ျပင္မထြက္ေတာ့ဟု ဆံုးျဖတ္ျပီး အိပ္ယာထဲတြင္ ေခြေနကာမွ သံစဥ္က ဖုန္းဆက္လာ ျခင္း ျဖစ္သည္။ ပ်င္းရိတြဲ႕ေနေသာ ေျခလက္မ်ားသည္ အနည္းငယ္ ေပါ့ပါးခ်င္လာသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ သံစဥ္အတြက္ သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တေယာက္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္. ခ်စ္သူေကာင္း တေယာက္အေနနဲ႕ေရာ ျဖစ္ခြင့္ မရွိဘူးတဲ့လား။ သံစဥ္ရယ္ …. ငါေလ….။
သံစဥ္အေပၚတြင္ ကၽြန္ေတာ္က တိတ္တခိုးခ်စ္ေနမိေသာ္လည္း သံစဥ္ကေတာ့ ထိုခံစားမႈမ်ိဳး ကၽြန္ေတာ့္ အေပၚတြင္ မရွိေသးသည္ မွာ ေသခ်ာသည္။
“ဘုန္း.. နင့္ၾကည့္ရတာလဲ ေငါင္ေတာင္ေတာင္နဲ႕ နင္ေနမေကာင္းဘူးလား၊ မွန္း..”
သံစဥ္က စိုးရိမ္ၾကီးစြာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ နဖူးကို သူ႔လက္ဖ၀ါးႏုႏုေလးျဖင့္ စမ္းလိုက္သည္။
“ငါ ေနေကာင္း ပါတယ္ဟ”
ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ သံစဥ္အဲ့လို ဂရုစိုက္လြန္းလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ မေနတတ္ေတာ့ေပ။ အမွန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္၏ အတြင္းစိတ္မ်ားက သူ႔အေပၚ မရိုးသားေတာ့ ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္မည္ထင္သည္။
“ငါဒီေန႔ ပလာဇာသြားျပီး အက်ီသြား၀ယ္မလို႔ဟ ၊ အစက ငါ့အမကို အေဖာ္ေခၚတာ သူက မနက္ကေတာ့ လိုက္မယ္ဆိုျပီး ေန႔ခင္းလဲ ၾကေရာ ဘယ္ထြက္သြားတယ္ မသိဘူး၊ ငါတေယာက္ထဲ သြားရမွာလဲ မသြားခ်င္ဘူး၊ သဘက္ခါ ငါခရီးသြားမလို႔ဟ”
ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ အတူတူသြားေသာ အခါ စကား၀ိုင္းကို ဦးေဆာင္သူက သံစဥ္ျဖစ္သည္။ သူမက အလြန္သြက္လက္ေသာ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္သည္။
ေစ်း၀ယ္ေတာ့ သူက တဆိုင္၀င္ တဆိုင္ထြက္ႏွင့္ စိတ္ၾကိဳက္ လိုက္ရွာေနေသးသည္။ မိန္းကေလးမ်ား ေစ်း၀ယ္ထြက္ျခင္းကို ပံုမွန္အားျဖင့္ စိတ္မရွည္ေသာ္လည္း သံစဥ္ႏွင့္ နီးနီးကပ္ကပ္ လိုက္ရေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္သည္ ထူးဆန္းစြာ အလြန္စိတ္ရွည္ေန ေလသည္။ အင္း .. မေကာင္းပါဘူးေလ..။ အိမ္က အမမ်ား ေရွာ့ပင္ထြက္လွ်င္ အျမဲတမ္း ျငင္းဆန္ေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္ အခုေတာ့ သံစဥ္ေနာက္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ လိုက္ေပးေနသည္ကိုမ်ား အမမ်ား သိရွိသြားရင္ျဖင့္ မည္သို႔ေျပာၾကမည္ မသိေပ။ ေၾသာ္ အခ်စ္က အရာရာကို ေျပာင္းလဲပစ္ႏိုင္တယ္တဲ့လား။
တခါတေလက်ေတာ့လဲ က်ဴရွင္က သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးစုကာ ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ေလ့ရွိသည္။ ေဘးခ်င္းယွဥ္လွ်က္ထိုင္ကာ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ျဖစ္တဲ့ အခါတိုင္း က်န္သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၂ေယာက္အား ၀ိုင္း၀န္း ေနာက္ၾကေသာ္လည္း သံစဥ္ကေတာ့ ေအးေဆးပင္။ ကၽြန္ေတာ္ကသာ ရွက္ကိုး ရွက္ကန္း ျဖစ္ရေသးသည္။ ေအာ္ တယ္ခက္တဲ့ ငါပါလားေနာ္။
မိုးမ်ားအံု႔မိႈင္းေနေသာ ေန႔တေန႔တြင္ တကၠစီကားစီးသြားမည့္ သူက သူ႔ထီးကို ထီးမပါေသာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေပးကာ
“ဟဲ့ ေရာ့ယူထား ငါက တကၠစီကို အိမ္ေရွ႕ထိငွားသြားမွာ၊ နင္က ျမိဳ႕ထဲသြားအံုးမွာ မွတ္လား ယူသြားအဲ့ဒိထီးကို၊ ေနမေကာင္းျဖစ္ေနအံုးမယ္။ မိုးေရထဲ ေလွ်ာက္သြားမေနနဲ႕အံုး။ သြားစရာရွိတာ သြားျပီးရင္ အိမ္ကို အျမန္ျပန္ဟ၊ ငါညက် ဖုန္းဆက္လိုက္မယ္”
သံစဥ္က အဲ့ဒိလို ကၽြန္ေတာ့္ကို ဂရုတစိုက္ ရွိလွသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၂ေယာက္ ဆက္ဆံေရးက ထို႔ထက္လဲ မပိုခဲ့။ သူ႔ေမြးေန႔ဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္က လက္ေဆာင္ပစၥည္းဆိုင္ေလးသို႔ ၂ရက္ေလာက္ ၾကိဳတင္သြားကာ ၀ယ္ထားတတ္သည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္၀ယ္ျဖစ္တာက ခြက္ကေလးေတြ၊ ခ်စ္စရာ ကာတြန္းရုပ္ေလးေတြ၊ သူ႔ဖုန္းမွာ ခ်ိတ္ဖို႔ အေမႊးပြ တြဲခ်ိတ္ေလးေတြ ျဖစ္သည္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ကဗ်ာဆန္ဆန္ႏွင့္ ပစၥည္းတခုေပးတုိင္း ထိုပစၥည္း၏ အနက္ အဓိပၸါယ္ကို ဖြင့္ဆိုထားတဲ့ စာရြက္ေခါက္ကေလး တခု ေမြးေန႔ကဒ္ႏွင့္ အတူေပးေလ့ရွိသည္။ ထိုသို႔ ေပးသည့္အခါတိုင္း
“နင္ဟာေလ.. ေတာ္ေတာ္ရူးတယ္ ေတာ္ေတာ္လဲ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တာပဲ…”
မည္သို႔ပင္ ေျပာပါေစ ကၽြန္ေတာ္ေပးေသာ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္မ်ားကို သူႏွစ္သက္ သေဘာက်ေၾကာင္း သူ႔မ်က္လံုးမ်ားက သက္ေသခံေနသည္။
တခါတရံက်ေတာ့ သူရဲ႕ အခ်စ္ဒႆနမ်ား ပြင့္အံလာတတ္ေသးသည္။
“ရည္းစား ထားရတာ တကယ္ေတာ့ ဘာမွ မေကာင္းဘူးဟ၊ တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ ညွိႏႈိင္းေနရတာ ၾကီးပဲ၊ သူ႔အေၾကာင္းကို ေခါင္းထဲအာရံုအျမဲ ထားေနရတယ္၊ ေကာင္းပါတယ္ ဘုန္း..ရာ နင္ပဲေကာင္းတယ္.. ဒီလိုပဲ ေအးေဆးေနတာေကာင္းတယ္ သိလား”
ထိုအခါမ်ိဳး၌ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေျပာစရာ စကား မရွိ ဘာေျပာရမွန္းေတာင္ မသိဘူး။ ရည္းစား မထားတာ မဟုတ္ဘူး ရည္းစားထားခ်င္တဲ့သူကို ေျပာရမွာ မ၀ံ့မရဲ ျဖစ္ေနလို႔..။ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ထဲ၌ လံုး၀မေအာင့္အီး ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေသာ အခ်ိန္မ်ား၌ သံစဥ္ကို ဖြင့္ေျပာဖို႔ အရဲကိုး ၾကိဳးစား ၾကည့္ဖူးသည္။
“သံစဥ္.. ငါေလ…”
“အင္းေျပာ…”
သံစဥ္က ကၽြန္ေတာ္ ေျပာမည့္ အေၾကာင္းကို ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ ရိုးသားစြာျဖင့္ ၾကည့္ေနေသာ အခါ၌မူ ရင္ထဲက မရိုးမသား ခ်စ္စကားမ်ား ျပန္လည္ ငုပ္လွ်ိဳးသြားရျပန္ေတာ့သည္။
“ေအာ္..အင္း ဟိုဟာ… ငါ့ဆီမွာ နင္မွာထားတဲ့ IELTS စာအုပ္နဲ႕ေခြ ရျပီလို႔.. ေျပာမလို႔..”
ေသစမ္း ဘုန္းျမတ္ရာ ညံ့ပ။
“ဟင္ ဟုတ္လား.. ေတာ္ေသးတယ္ ငါက နင္မ၀ယ္ရေသးဘူး ထင္လို႔ မနက္ျဖန္ေတာင္ သြား၀ယ္ မလို႔၊ ေက်းဇူးပဲဟ နက္ျဖန္ ငါလာယူမယ္ေလ..”
သံစဥ္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ၂ဦး၂ဖက္ အိမ္မ်ားသို႔ သြားလည္ဖူးျပီး အိမ္ရွိ လူၾကီးမ်ားကလဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၂ဦးအား ငယ္သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ ပမာ ျမင္ၾကျပီး ေဖာ္ေဖာ္ေရႊေရႊ ရွိလွသည္။ သြက္လက္ခ်က္ခ်ာေသာ သံစဥ္လာလည္လွ်င္ အိမ္က အမေတြႏွင့္ ဟိုဟာ လုပ္စား ဒီဟာ လုပ္စားႏွင့္ အလြန္ပြဲစည္လွသည္။ တခါတေလ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတာင္ ေမ့လို႔…။ တပတ္ေလာက္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ျပတ္သြားေသာ အခါ၌ သူဖုန္းဆက္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ကို စကားနာထိုးသည္။
“ေအးေပါ့ဟာ နင္က ငါ့ကိုေမ့မွာေပါ့၊ နင့္မွာ တျခား သတိရစရာ လူရွိတာကိုး..”
ထိုအခါမ်ိဳး၌ သံစဥ္က အသံခပ္ေလးေလးျဖင့္
“ငါ..ဘယ္ေတာ့မွ နင့္ကို မေမ့ပါဘူး .. ဘုန္း..ရယ္”
သူေျပာေသာ စကားက ဘာအဓိပၸါယ္မွ မပါ ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္သည့္ စကားကို သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ အေနႏွင့္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားသည့္ ေလသံမ်ိဳး ျဖစ္သျဖင့္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေျပာျပီးမွ ေနာင္တ ရမိျပန္ျပီး စကားလမ္းေၾကာင္းေတြ ေလွ်ာက္လဲႊပစ္ ရျပန္သည္။ ဘုန္းျမတ္ မင္းေတာ္ေတာ္ ရူးႏွမ္းပါလားေနာ္။
သူက ခ်စ္သူရည္းစားမ်ား တေယာက္ျပီး တေယာက္ႏွင့္ ဇာတ္လမ္းျပီးသြား တတ္ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ အနားက ဘယ္ေတာ့မွ ခြာသြားသည္ မရွိ။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚတြင္လဲ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ထက္ ပိုျပီး အခြင့္အေရးေတြ ေပးတာ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေပးတာ မ်ိဳးလဲ မရွိရိုး အမွန္ပါ။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို တကယ့္ ပကတိ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ အျဖစ္ ခံယူထားပံုရသည္။ အခ်စ္ကံမေကာင္းေသာ သူ႔ကို ကၽြန္ေတာ္ စာနာမိသည္။ ဘယ္ေသာအခါမွ ကၽြန္ေတာ္သံစဥ္ကို ႏွိမ္ခ်ေသာ အေတြးျဖင့္ မျမင္ဖူးပါ။ သံစဥ့္ကို အနီးကပ္ေပါင္းၾကည့္လွ်င္ သူမ၏ ရိုးသားမႈ၊ မိမိကိုယ္ကို တန္ဖိုး ထားမႈမ်ားကို ေတြ႕ႏိုင္သည္။ ဒီေလာက္ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ဉာဏ္ထက္ျမက္ေသာ ေကာင္မေလး တေယာက္ကို ဘာေၾကာင့္မ်ား ၾကာၾကာမခ်စ္ႏိုင္ၾကရတာလဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ အထင္ေတာ့ သံစဥ္၏ အေတြးအေခၚကို (အထူးသျဖင့္ အခ်စ္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ခံယူခ်က္ကို) တျခားသူမ်ား လိုက္မမွီၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ထင္ျမင္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ အျဖဴေရာင္ခင္မင္မႈမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္က တိတ္တခိုး အေရာင္ဆိုးဖို႔ ၾကိဳးစားျခင္းသည္ မွားယြင္းမႈ ၾကီးတခု ျဖစ္ေနမလား..။
တျခားေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေတြ႕လွ်င္ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ့္အား အျမဲတမ္း စစ္ေမးေလ့ရွိသည္။
“ဘုန္းျမတ္.. မင္းအမွန္အတိုင္းေျဖကြာ… မင္းသံစဥ္ကို ခ်စ္ေနမိျပီ မဟုတ္လား…လြတ္လပ္ေသာ ေယာက်္ားေလး တေယာက္က လြတ္လပ္ေသာ မိန္းကေလး တေယာက္ကို ခ်စ္တာ ဘာဆန္းလဲကြာ၊ အနည္းဆံုး မင္းျမိဳသိပ္ ထားရတာထက္ စာရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္ကြာ..”
ငါ့အတြက္ စာနာေပးတာ ေက်းဇူး တင္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းတို႔ရယ္ ငါသံစဥ္ကို ခ်စ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါ့အေပၚ ရိုးသားတဲ့ သူ႔ကို ငါမရိုးသားခဲ့ဘူး ဆိုတာ သံစဥ္သိသြားရင္ သူတေလွ်ာက္လံုး ငါ့အေပၚ အျဖဴစင္ဆံုး ဆက္ဆံခဲ့တာေတြကို ငါက သာယာေနတယ္လို႔ သူသိသြားခဲ့ရင္….။ ထို႔ေၾကာင့္ သံစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေမးခြန္းမ်ား တို္င္းတြင္ ကၽြန္ေတာ္ကား ဘူးတလံုးေဆာင္ ေနခဲ့သည္ခ်ည္းပင္။ ဘုန္းျမတ္ရာ တကယ္ေတာ့ မင္းဟာ ကိုယ့္ကို လိမ္ေနတဲ့သူပါ…လို႔ သူငယ္ခ်င္းက ေျပာတဲ့အခါတိုင္း ေျပာစရာ စကား မရွိခဲ့..။ ကၽြန္ေတာ္ သံစဥ့္ကို တဘ၀လံုးစာေလာက္ ခ်စ္ပစ္ခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သံစဥ္ရယ္…..။
++++++++++++++++++++
“ဟဲ့ ဘုန္း.. ဘာေတြ စဥ္းစားေနတာလဲ.. အဆင္သင့္လုပ္ေတာ့ေလ.. အျပင္ကို ထြက္ရေတာ့မယ္..”
သံစဥ္က စိတ္ပူစြာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို လွမ္းသတိေပးလိုက္သည္။ ဟုတ္ပါရဲ႕ ဒီေန႔ေတာ့ သံစဥ္က ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ဖူးသမွ်ထဲမွာ အလွဆံုးျဖစ္မယ္ ထင္တာပဲ။ သတိုးသား ကိုေက်ာ္မ်ိဳးကလဲ ခန္႔ေတာ့ သတိုးသမီး သံစဥ္နဲ႕ဆို ေနနဲ႕လ ေရႊနဲ႕ျမပဲေပါ့။ သတိုးသမီးအရံေလးက စိတ္လႈပ္ရွားစြာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ ေခၽြးေတြ အနည္းငယ္ ျပန္ေနသည္။ လိမ္းထားတဲ့ မိတ္ကပ္ေတြ ေၾကာင့္လဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ သတိုးသား အရံျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အားလံုးထဲမွာ အျငိမ္သက္ဆံုး…..။
“မဂၤလာ..အ ခ်ိန္..က်ေရာက္လာျပီမို႔…”
ခန္းမထဲမွ ဘိသိက္ဆရာ၏ အသံကို ၾကားသည္ႏွင့္ တန္းစီ၍ ခန္းမထဲသို႔ ၀င္လိုက္ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ မဂၤလာေတးသံသည္ ခန္းမတခုလံုး ျမည္ဟီးသြားေလေတာ့သည္။
“အခါေတာ္ေပး.. နတ္ေရြးငယ္ေရႊစာ…”
