Category: Photo

Sep 03

ေငးၾကည့္မိေသာ တြဲရရြဲ ေရစက္ေပါက္မ်ား

တေကာင္းျပခန္းမွာ ရိုက္ထားတဲ့ ပံုကို မတတ္တေခါက္ ျပင္ထားတာ။

1
comments

Posted in Photo

Aug 22

သစ္ပင္စိုက္တဲ့ကဗ်ာဆရာမ်ား

မေန႔က Action Group of Myanmar Poets (AGMP) က ဆရာမ်ားအဖြဲ႕နဲ႔ မဂၤလာဒံုျမိဳ႕နယ္၊ ေရႊနံ႔သာျမိဳ႕သစ္၊ မဟာဝံသေက်ာင္းတိုက္ကို လိုက္သြားျဖစ္တယ္။ ဘီအမ္ကားနဲ႔ ျမိဳ႕ထဲကေန မဂၤလာဒံုအထိ လစ္ၾကတာ ျမင္ဖူးတဲ့ မျမင္ဖူးတဲ့ ကဗ်ာဆရာေတြအမ်ားၾကီးပဲ ျပီးေတာ့ သူတို႔ၾကည့္ရတာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ေနာက္ၾကေျပာင္ၾကနဲ႔ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ မဂၤလာဒံုဆိုေပမယ့္ ပုလဲျမိဳ႕သစ္ ေတာ္ေတာ္ေက်ာ္သြားတယ္ အဲ့ဒိကို သြားရတာတင္ ေတာ္ေတာ္ ျပိဳင္းတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ အရင္ဆံုး တရားနာ၊ ဆရာဒဂံုတာရာရဲ႕ သဝဏ္လႊာ ဖတ္ၾကား၊ ျပီးေတာ့ ဆရာေမာင္လင္းရိပ္နဲ႔ ဆရာသစၥာနီတို႔က အမွာစကား ေျပာၾကားျပီး စိုက္ပ်ိဳးရမယ့္ ေျမေနရာေတြနဲ႔ ကြယ္လြန္ေလျပီးေသာ ကဗ်ာဆရာမ်ားရဲ႕ အမည္ေတြနဲ႔ ေနရာခ်ထားမႈကို ရွင္းလင္းေျပာျပပါတယ္။ (ကၽြန္ေတာ္၏ မႏွံ႔စပ္မႈေၾကာင့္ ကဗ်ာဆရာနာမည္ တစ္ခ်ိဳ႕ကို လူနဲ႔တြဲျပီး မေျပာျပႏိုင္တာ နားလည္ေပးပါခင္ဗ်ာ)။ အစီစဥ္ေတြျပီးေတာ့ ေကာက္ညွင္းေပါင္းနဲ႔ ငါးပုတ္ေျခာက္ ေကၽြးတယ္ ဖက္ထုပ္ေလးနဲ႔ ခရီးခပ္လွမ္းလွမ္းကို လာရလို႔လား မသိဘူး ဗိုက္က တဟာဟာနဲ႔ စားလို႔ေကာင္းတယ္ဗ်။ (၂ထုပ္ေလာက္ဆြဲလိုက္တယ္ အဟဲ)။ ဝါးတီးအစီစဥ္ေတြျပီးေတာ့ သစ္ပင္စိုက္ဖို႔ ေက်ာင္းရဲ႕ ေနာက္ဖက္ ကြင္းျပင္ထဲကို ရႊံေတာေတြထဲျဖတ္ေလွ်ာက္ ျပီးသြားၾကတယ္။ ပရဟိတေရးမို႔ ထင္ပါတယ္ ဆရာေတြအားလံုး ၾကီးၾကီးငယ္ငယ္ ေပါ့ပါးေပ်ာ္ရႊင္လို႔။ ဒါနဲ႔ ေလာ္နဲ႔ စိုက္ရမယ့္ အပင္ေတြ ကို ေအာ္ ဝိုင္းဝန္းစိုက္သူေတြက စိုက္နဲ႔ တေပ်ာ္တပါးေပါ့ဗ်ာ။ စိုက္တဲ့ အပင္ေရတြက္ေပါင္း ၁၂၉ ပင္ရွိေၾကာင္းသိရွိရျပီး ေနာင္လဲ ကဗ်ာေတာအုပ္ေလးေတြ ဆက္လက္ျပဳလုပ္သြားဖို႔ ရွိတယ္လို႔ ဆရာေမာင္လင္းရိပ္က ရွင္းလင္းေျပာသြားခဲ့ပါတယ္။ စိုက္လို႔ပ်ိဳးလို႔ ျပီးေတာ့ အေမာပန္းေျဖရင္း ရန္ကုန္ကို ျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ အင္း.. ေမာေတာ့ ေမာခဲ့ၾကပံုပဲ… ဒါေပမယ့္ မေမာဘူးေပါ့ဗ်ာ..။
ဒီပံုရိုက္ေတာ့ ဒီဆရာ၂ေယာက္ကို တြတ္ပီနဲ႔ ဗိုက္ကေလးလို႔ ခ်စ္စႏိုးေခၚၾကတယ္..။ :)
သစ္ပင္ပ်ိဳးေသာ ကမၻာေျမကို ခ်စ္ေသာ ကဗ်ာဆရာမ်ား

3
comments

Posted in News, Photo, Today Yangon

Mar 17

အဲကြန္းတပ္ထားတဲ့ျမိဳ႕ အမွတ္တရမ်ား

၁၂ရက္ေန႔က ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ကို နည္းပညာေဆြးေႏြးဖလွယ္ပြဲအတြက္ ခရီးထြက္ခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္၊ ကိုေဇာ္ေဇာ္၊ ကိုကိုရဲ(Ubuntu)၊ မဘာညာ၊ နန္းညီ၊ မပင့္ဂိုးလ္၊ ေ၀လင္း(.net Developer)၊ ရန္လင္းေအာင္(Java Geek)၊ Exiter(MZ) တို႔ အတူတူ သြားခဲ့ၾကတယ္ဗ်။ ေဆြးေႏြးပြဲလဲ လုပ္ရင္း ဟိုဟိုဒီဒီ ေရာက္တုန္း ေရာက္ခိုက္ လည္ရင္းနဲ႕ေပါ့။ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ဟာ ေတာင္ေပၚက ဒယ္အိုးကေလးလို ခြက္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလး တစ္ျမိဳ႕ျဖစ္ျပီး ရာသီဥတုက အေတာ္ေလး ေအးခ်မ္းတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္က အဲကြန္းတပ္ထားတဲ့ျမိဳ႕လို႔ သမုတ္ လိုက္တာေပါ့။ စာအရွည္ၾကီး မေရးေတာ့ဘူး ဗ်ာ။ စာလံုး ေတြထက္ ပံုေတြက ပိုျပီး အဓိပၸါယ္ပါပါလိမ့္မယ္။ (ဟဲဟဲ) :P ဓာတ္ပံုေတြ ကို ေ၀မွ်တာကေတာ့ နန္းညီ နဲ႕ မပင့္တို႔  ျဖစ္ပါတယ္။

စူဠာမုနိဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ အမွတ္တရ

ျမစိမ္းေတာင္ေပၚမွာ

ေရႊဘုန္းပြင့္ဘုရားမွာ

ဒီပံုကို အရမ္းခိုက္တယ္။ ဒီပံုကို ညီညီက သူတင္မလို႔တဲ့။ သူမတင္ခင္ ကၽြန္ေတာ္ ဦးေအာင္ တင္ပါသည္။ ဟတ္ဟတ္

ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ မပါဘူးဗ်။ မပင့္ပဲမ်ားတာကို ရိုက္ေပးေနတာေလ.။

ေတာင္ၾကီး ျပည္ခိုင္ျဖိဳး ရံုးေရွ႕က ဗီႏိုင္း

We are.. We.. are youth of the nation!

ဒီလိုရွိတယ္..ဗ်ာ… ဘယ္လိုေျပာရမလဲဆိုေတာ့ အင္း…

ကိုကိုရဲ နဲ႕ ဦးဘတူ

ပဲပုတ္၀ယ္မလို႔ ရႊိဳက္ေနၾကတာ

အေရွ႕ဆံုးမွ မပင့္၊ ၀ဲယာမွ  မဘာညာ၊ ကၽြန္ေတာ္၊ ရွမ္းေဆးဆရာၾကီး စတိုင္နဲ႕ ကိုကိုရဲ၊ နန္းညီ၊ Exiter၊ ရန္လင္းေအာင္၊ ေ၀လင္း

ရန္ကုန္ျပန္ခါနီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ တည္းတဲ့ ခ်က္ပ္ေက်ာင္းေရွ႕မွာ အမွတ္တရ

ေတာင္ၾကီးကေန ၁၅ရက္ေန႔ ျပန္လာခဲ့ၾကတယ္ဗ်။ အျပန္ကားက ေအာင္မဂၤလာကို ၁၆ရက္ေန႔အေစာၾကီး ေရာက္တယ္။ အိပ္မႈန္စံုမႊားနဲ႕မို႔ မေန႕က တေနကုန္ အိမ္မွာ အ၀အိပ္ပစ္လိုက္တယ္ဗ်။ ပံုပံုေတြၾကည့္ျပီး မနာလို အူတိုၾကပါေစ.. ခြိခြိ။ :P

9
comments

Posted in Photo, Travelling Diary

Nov 01

ကထိန္အလွဴပြဲ


မေန႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုေတြ အဖြားရဲ႕ ရြာဘက္ကို ကထိန္သြားခင္း ၾကတယ္။ ကထိန္ခင္းတဲ့ ေနရာက နီးနီးနားနားပဲ။ ေထာက္ၾကံ့အေက်ာ္ ေညာင္ႏွစ္ပင္နားက အသယု(အခုအေခၚ အထယု) ဘက္ကို သြားခင္းတာေလ။ အဲ့ဒီရြာေလးက အခုဆိုရင္ ရြာေသးေလးပဲ ရွိပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဖြားက သူ႔ဇာတိရြာေလး ဆိုေတာ့ သံေယာဇဉ္မပ်က္ေသးဘူး။ ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ကလြဲလို႔ ႏွစ္တိုင္း နီးပါး ကထိန္သြားခင္းတယ္။ သူ႔မွာ ကထိန္ခင္း ရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ၂ခ်က္ ရွိတယ္။ သူ႔ေနခဲ့တဲ့ ရြာကေလးကို အမွတ္တရ သြားခ်င္တာရယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ေဆြေတာ္ မ်ိဳးေတာ္ေတြ ေတြ႕ခ်င္တာရယ္ေပါ့။ ကထိန္လာခင္းေတာ့ သူ႔ေဆြမ်ိဳးေတြ ကလည္း ေထာက္ၾကံ့ကေန လာခင္း ၾကတယ္။ (အဖြားတို႔ အမ်ိဳးေတြက အထယုကေန ေျပာင္းသြားၾကတာ ေထာက္ၾကံ့မွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္)။ ေညာင္ႏွစ္ပင္လမ္းဆိုတာ အမ်ိဳးသား ညီလာခံ လုပ္သြားတ့ဲ ေနရာေလ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေျမာက္ဥကၠလာ အေဝးေျပး ဝင္းကေန သြားရင္ အမွတ္၃ လမ္းမ ၾကီး အတိုင္း တည့္တည့္ၾကီး သြားရတယ္။

အဲ့ဒိ ေညာင္ႏွစ္ပင္ လမ္းထိပ္ကေနဆို ကားနဲ႕ ၁၀မိနစ္ ေလာက္ သြားျပီးတဲ့အခါမွာ အသယု ရြာထိပ္ကို ေရာက္ပါတယ္။ အရင္ကေတာ့ ရြာထိပ္က ေခ်ာင္းေလးကို သစ္တံုးေလးသာ ခံထားေပမယ့္ အခုေတာ့ လမ္းေပါက္ ေနပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္က အရင္ တစ္ေခါက္ နဲ႕ အခုတစ္ေခါက္ ႏွစ္ေခါက္သာ ေရာက္ဖူးေသးတယ္။ ရြာထိပ္ကို ေရာက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ေက်းရြာဓေလ့ အတိုင္း အလွဴသီခ်င္း သံေတြ တညံညံ ၾကား ေနရပါျပီ။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ဝင္းထဲကို ေရာက္ေတာ့ ပေဒသာပင္ေတြ မေရာက္ ၾကေသးဘူး။ ရြာက လူေတြကေတာ့ ေရာက္ ေနၾကျပီး တစ္ေယာက္ တလက္ ဝိုင္း ကူ ခ်က္ျပဳတ္ ေနၾကပံုပါပဲ။ ဒီဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ဝင္းက ေတာ္ေတာ္ေလး က်ယ္ဝန္းပါတယ္။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ဝင္းထဲမွာ ေစတီေလး တစ္ဆူ ရွိျပီ။ သစ္ပင္ သစ္ရိပ္ေတြနဲ႕ ေအးေအး ျငိမ္းျငိမ္းရွိလွပါတယ္။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ၂ထပ္ ေက်ာင္းျဖစ္ျပီး ေက်ာင္းႏွင့္ ကပ္လ်က္ ဘယ္ဘက္ျခမ္းတြင္ေတာ့ ထမင္းခ်က္ေဆာင္ ႏွင့္ မ႑ပ္ၾကီး ထုိးထား တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ တျခား မေဒသာပင္ ေတြ မလာခင္မွာ ထမင္းဟင္း ခ်က္ေနတဲ့ သူေတြကို ဓာတ္ပံု လိုက္ရိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ကားဆရာတို႔ မ႑ပ္အတြင္းမွာ ေကၽြးတဲ့ ထမင္းကို ဝင္တီးၾကပါတယ္။ မ႑ပ္ထဲမွာ ေတာဓေလ့ အတိုင္း စားပြဲဝိုင္းေလးေတြ ခ်ခင္း ထားျပီး စားတဲ့သူမ်ားက အုတ္နီခဲျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္၍ ျဖစ္ေစ စားၾကရပါတယ္။




အမွန္အကန္ဆြဲေနတာေလ.. :P

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ တကယ့္ ေတာဓေလ့ ထံုးတမ္း အညီပဲ ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္စား လိုက္ပါတယ္။ ဟင္းေတြက အေထြအထူးေတာ့ မရွိပါဘူး။ ငံျပာရည္ေက်ာ္၊ သရက္ခ်ဉ္သုပ္ႏွင့္ ၾကာဇံေတြေကာ ဘူးသီးေတြေကာ ၾကြက္နားရြက္ေတြ ေကာ ေရာ ထားတဲ့ ဟင္းခ်ိဳရည္ တစ္ခြက္ ဒါပဲ ျဖစ္သည္။ ဒါေပမယ့္ အစပ္အဟပ္ တည့္လို႔ပဲ လား မသိဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေလး စားလို႔ေကာင္းပါတယ္။ ထမင္းဒယ္အိုးကိုလဲ ၾကည့္အံုး။ ေလးေထာင့္ ဆန္ဆန္ သံဒယ္အိုးထဲမွာ ငွက္ေပ်ာရြက္ေတြ ျဖန္႔ခင္းျပီး ထမင္းေတြ ထည့္ထား ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဒါမ်ိဳး အေတြ႕အၾကံဳက ဒီလို ေနရာမ်ိဳးမွာသာ ေတြ႕ႏိုင္သည္။ ရြာအလွဴဆိုေတာ့ ျမိဳ႕ေပၚက အလွဴေတြလို ဟန္ေဆာင္ ပန္ေဆာင္ စားမည့္ သူ မရွိ။ အမွန္အကန္ ျမိန္ရည္ရွက္ရည္ စား ၾကသည္။ လွဴရသည့္လူ စိတ္ခ်မ္းသာ စရာ ေကာင္းလွသည္ေပါ့။

ခဏေနေတာ့ တျခားေသာ ပေဒသာပင္သယ္လာတဲ့ ကားေတြ ေရာက္လာသည္။ ပေဒသာပင္ ကားေတြနဲ႕ အတူ တီးဝိုင္းကားပါ ေရာက္လာျပီး ေလာ္ၾကီးေတြႏွင့္ သီခ်င္းေတြ သီဆို တီးမႈတ္ ၾကျပန္သည္။ ရန္ကုန္ႏွင့္ ကပ္ေနျပီး ေက်းလက္ အေငြ႕အသက္ေတြ အျပည့္က်န္ရွိေနေသးေသာ ရြာကေလး ျဖစ္သည္။ တီးဝိုင္းက သီဆို တီးမႈတ္ ၾကျပန္ေတာ့ ေအာက္က လူငယ္မ်ား လူလတ္ပိုင္းအခ်ိဳ႕ကလည္း ေကြးေနေအာင္ ကၾကျပန္ပါတယ္။ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ အလွဴမို႔ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ ေပ်ာ္ၾကပံုရပါတယ္။ တစ္ေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စ ကေန ေဘးက လူေတြပါ ဝင္ကလို႔ ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ ျဖစ္ကုန္ပါေတာ့တယ္။ ခ်စ္စရာ ေကာင္းေသာ ရိုးဂုဏ္ေလး တစ္ခု ပင္ ျဖစ္ပါတယ္။

ခဏေနေတာ့ ပေဒသာပင္မ်ားကို ေက်ာင္း၏ လက္ယာဘက္မွ ေကြ႕ျပီး ေစတီကို သံုးၾကိမ္ ပတ္ကာ ပူေဇာ္ၾကေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ပေဒသာပင္မွ လွဴဖြယ္ ပစၥည္းမ်ားကို ျဖဳတ္၍ ေက်ာင္းအေပၚထပ္သို႔ သယ္ေဆာင္ကာ ဘုန္းၾကီးတရား နာၾကျပီး ေရစက္သြန္းခ် လွဴဒါန္းၾကပါတယ္။ ကထိန္သကၤန္းသည္ အသယုဘုန္းၾကီး အတြက္ ရည္ရြယ္၍ လွဴဒါန္းျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ပဲ။ သံဃာေတာ္ အားလံုးကို ရည္စူး၍ ျမတ္သကၤန္း လွဴဒါန္းျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္သင့္ေၾကာင္း။ ရဟန္းသံဃာမ်ားသည္ လွဴဒါန္းေသာ သကၤန္းအဆက္ကပ္ ခံပါက မိမိ၏ သကၤန္းေဟာင္းမ်ားကို စြန္႔လႊတ္ရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း။ ဝါတြင္းတစ္တြင္းလံုး မိမိ၏ ေနရပ္ (ဝါ) ေက်ာင္းေတာ္တြင္ ဝါဆိုေသာ ရဟန္းမ်ားကို ကပ္လွဴမွသာ ကထိန္အလွဴ ေျမာက္ေၾကာင္း ေက်ာင္းေအာက္ကေန တရားနာယူ ရပါတယ္။



ပိုက္ဆံက်ဲေပးေနတာ

တရားနာ ေရစက္ခ်ျပီးေတာ့ ခုနက သီခ်င္းသံေတြ ဆူဆူညံညံ ျပန္ျဖစ္လာၾကျပန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အဖြားကေတာ့ သူ႔အမ်ိဳးေတြနဲ႕ ေတြ႕ေတာ့ ေပ်ာ္လို႔ ျပံဳးလို႔ သူ႔ကိုယ္သူ ဟိုးငယ္စဉ္ဘဝဆီ ျပန္ေရာက္ သြားသလို ခံစား ေနမိမယ္ ထင္ပါတယ္။ ဟိုမွာဘက္ လယ္ကြင္းစိမ္းစိမ္းေတြဆီမွာ ငယ္ငယ္က အဖြားဟာ လယ္စိုက္ခဲ့ ရဖူး ေၾကာင္း အရင္က ေျပာျပဖူးပါတယ္။ အသယု ဘုန္းၾကီး၏ မယ္ေတာ္ ဖြားဖြား တစ္ဦးကိုလဲ ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ အသက္ ၁၀၁ ျပည့္ေတာ့မည္ဟု ေျပာျပၾကပါတယ္။ သြားေတြ မရွိေတာ့ေပမယ့္ အခုထိ က်န္းမာ ေနပံုပါပဲ။ အဲ့ဒိဖြားဖြားက ကၽြန္ေတာ့္ အဖြား အသက္ ၇၀ ကိုေတြ႕ေတာ့ ေကာင္မေလး ဆိုျပီး ဖက္နမ္းေနပါေသးတယ္။ အင္းေပါ့ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အသက္ ၁၀၀ ေက်ာ္ ဖြားဖြား ရဲ႕ အျမင္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အဖြားဟာ အရင္တုန္းက ဆံေတာက္ေလးနဲ႕ ကေလးမေလး အျဖစ္ ျမင္ခ်င္ျမင္ေနမွာေပါ့။

အလွဴပြဲျပီးလို႔ ျပန္မယ္ဆိုေတာ့ ေဆြမ်ိဳးေတြနဲ႕ ေရွးေဟာင္း ေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ေျပာေနလိုက္တာ အေတာ္ႏွင့္ ေလေက်ာ မျပတ္ေသးေပ။ ေန႔ခင္း ၁၁နာရီခြဲေနျပီမို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေဆာ္ၾသေတာ့မွ အဖြားေကာ အဖိုးပါ ထပါေတာ့တယ္။ ရန္ကုန္ထိ ျပန္ေမာင္း ရမွာဆိုေတာ့ လမ္းမွာ ေနပူမွာ စိုးလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ ကၽြန္ေတာ့္ အဖြားက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ျပန္အထြက္ ရြာထိပ္ဘက္နားက လယ္ကြင္းထဲမွ အိမ္ကေလး တစ္အိမ္ဆီကို သြားျပန္ပါတယ္။ သူ႔ေဆြမ်ိဳး(သူ႔တူမ) အိမ္ကို သြားလည္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ မွည့္ဝင္းေနေသာ လယ္ကြင္းမ်ားကို ျဖတ္သန္းျပီး အရိပ္အာဝါသ ေကာင္းလွေသာ အပင္မ်ား ေအာက္ရွိ ဝါးအိမ္ေလးဆီကို လမ္းေလွ်ာက္ၾကရပါတယ္။ ပူျပင္းလွေသာ ေနပူရွိန္သည္ ဤအိမ္ကေလးကိုေတာ့ ပူျပင္းေအာင္ မစြမ္းသာေခ်။ လယ္ကြင္းထဲမွ တိုက္ေသာ ေလမ်ားသည္ သစ္ပင္ရိပ္ေလးမ်ား၏ ေအးရိပ္ျဖင့္ ေအးျမေနေတာ့သည္။ လယ္ထြန္ေသာ ကၽြဲေတြကို အိမ္ေလးနားရွိ သစ္ပင္မ်ားတြင္ ၾကိဳးခ်ည္ထားရာ ကၽြန္တာ့္ ညီငယ္ေလးမ်ားက ကၽြဲမ်ားကို မရဲတရဲ သြားပြတ္သပ္ရင္း သေဘာက်ေနေတာ့သည္။


ေရႊဝါေရာင္ ဝင္းေနတဲ့ စပါးခင္းေတြ

လယ္သမားၾကီး မင္းယြန္းသစ္ :P

ခ်စ္စရာ တဲအိမ္ကေလး

အိမ္ကေလး၏ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ လယ္ကြင္းမ်ား ပတ္ပတ္ လည္ ဝိုင္းေနၾကျပီး စပါးမ်ား မွည့္ဝင္းေနသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္၍ အဝါေရာင္ ပင္လယ္ထဲတြင္ ေရာက္ရွိေနသလိုပါပဲ။ ေက်းလက္ ရနံ႔ေလးေတြ စိတ္ခ်မ္းသာ စရာ ရွဳရႈိက္မိသည္။ တခါတေလ ျမိဳ႕ျပ၏ ေညွာ္နံ႔မ်ားကို ျငီးေငြ႕သည့္အခါ ထိုေနရာမ်ိဳးကို လာေရာက္ အပန္းေျဖဖို႔ ေကာင္းလွပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ နာရီဝက္ေလာက္ ေအးေအးလူလူ နားေနၾကျပီးမွ ရန္ကုန္ကို ျပန္လည္ ထြက္ခြာ ခဲ့ပါသည္။ ကားလမ္း ေဘးႏွစ္ဘက္ဆီမွာ စပါးခင္းမ်ား သည္ တရိပ္ရိပ္ႏွင့္ က်န္ရစ္ခဲ့ေလေတာ့သည္။

3
comments

Posted in Article, Photo, Travelling Diary

Sep 14

ညီစိမ္းေမြးေန႔

အမွန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ပံုေတြ ခဏခဏ မတင္ခ်င္ပါဘူး။ အဟဲ ေတာ္ၾကာေန စာဖတ္သူေတြက ဒီငတိေတြ အားအားရွိ ေပ်ာ္ပါး စားေသာက္ ေနတာပဲလို႔ ထင္ေနပါအံုးမယ္။ ဒါေပမယ့္ မေန႔ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ထဲက ေရးေဖာ္ေရးဖက္ ညီစိမ္း(သိုးမဲ) ေမြးေန႔ေလ။ မေန႔က သူ႔ေမြးေန႔မွာ ရိုက္ထားတဲ့ ပံုေတြ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ျဖစ္ေအာင္ တင္ေပးပါလို႔ ပူဆာတာနဲ႕ တင္ေပးလိုက္ရပါတယ္။ ခဏခဏ စားေန ေသာက္ေနတာကို ျမင္လို႔ ဘ၀င္မက်ရင္လဲ မုဒိတာ ပြားေပးပါေနာ္.. အဟီး။ :D


ေမြးေန႔ရွင္ ညီစိမ္းနဲ႕ ဇာတိ

ရိုးရာ၊ ညီစိမ္း နဲ႕ ဇာတိ

လင္မယားလို တတြဲတဲြေပါင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ေလ.. အဟတ္ဟတ္ ညီစိမ္းႏွင့္ ရုပ္ေသး

ေရာ့စား…ဒါက အၾကိဳေကၽြးတာေနာ္

အဘေရ..စားစား.. :P (ကိုေအာင္သန္႔ကို ခြံ႕ေကၽြးေနတာ)

ဟဟ လုပ္ၾကပါအံုး.. ဇြန္းပါကိုက္ေနျပီ.. :P

ဘာေတြ ထိုင္ေရးေနမွန္း မသိတဲ့ လင္းရမၼာ

စတိုင္ထုတ္ေနတာေလ (လွလဲလွဘူးေနာ္..ဟတ္ဟတ္) :P

အတိုၾကီးတို႔ အမၾကီးတို႔ရယ္ သားတို႔ကို တနားပါ.. :P (ညီစိမ္းနဲ႕ သူရႆ၀ါ)

ေအာ္ စားေနပံုက တနားခ်ာ..:P

ရိုးရာကုိ ခြံ႔ေကၽြးေနတာ

ေအာင္သိန္း..ဟာ.. ေအာင္ျငိမ္းေယာကၡမပါ.. ဒူနန္နန္.. ဒူနန္နန္.. :D

လုပ္ျပီ ကၽြန္ေတာ္ ဂစ္တာတီးျပီဆို.. မုန္႔ေတြ လာလာခြံ႕ၾကတယ္.. အဟဲ အဲ့လို အားေပးၾကတာ… :P


ကိုေျမမႈန္လြင္လဲ မေနရဘူး လိုက္ခြံ႕ေကၽြးတာပဲ.. :)

ေရာ့ဗ်ာ.. ကိုေအာင္သန္႔ စကားသိပ္ညားတယ္..။

လင္းနီညိဳေရ.. အ၀သာစား.. :P

အား… ေျဖးေျဖးေကၽြးပါဟ.. ပါးစပ္ျပဲေတာ့မယ္..။ :P

ဧည့္သည္လဲ မေနရဘူး.. ဇြတ္

ကန္ေတာ္ၾကီးမွာ ဒီလို တေပ်ာ္တပါး ၀ိုင္းလို႔…

လာစမ္း .. ေသျပီသာမွတ္.. ငွက္ငွက္.. (ကၽြန္ေတာ္၊ ရုပ္ေသး၊ ဇာတိ၊ သူရႆ၀ါ၊ ကိုေအာင္သန္႔)

ရိုးရာေလ.. ခ်စ္လို႔ ဖတ္ထားတာနဲ႕ မတူဘူး.. ေဟ့လူၾကီး မေျပးနဲ႕… အေၾကြးေပး ဆိုတဲ့ အထာနဲ႕ေလ.. ဟတ္ဟတ္ (ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းေနျပီ… :P )

မင္းၾကီးမ်ား….(ဖလား……..) :D

ဘယ္လိုပံုစံေတြနဲ႕ ရိုက္ထားမွန္း မသိဘူး။ (ကၽြန္ေတာ္ အဲ့ဒိအခ်ိန္ ဘာမွ တိေတာ့ဘူး ဟီးဟီး)

ေ၀း..ေဟးေဟး.. (ေအာင္မယ္.. ဘာအခုမွရွက္ေနမွန္း မသိ.. ကဗ်ာေပါ့.. :) )

ညီစိမ္းေရ.. ငါတင္ျပီးျပီေနာ္..။ ငါ့ဘေလာ့လာဖတ္ျပီး အဆဲခံရရင္ မင္းတို႔ပဲ… ဟတ္ဟတ္..။ ဘေလာ့ဖတ္သူမ်ား ခင္ညာ.. လြန္တာရွိရင္ ၀ႏၱာမိပါ ခင္ညာ..။ :D

7
comments

Posted in Birthday Wish, Photo, memories

« Older Entries